De langverwachte opvolger van het debuutalbum Midgard, fantasy metal uit Italië.

Dit is pas het tweede album in de acht jaar durende carrière van deze Italiaanse band. In 2009 wordt de band opgericht en in 2010 verschijnt de eerste demo en in 2011 een EP. Het zal echter tot 2014 duren voordat de band met het debuut album Midgard komt.  Erg productief is de band dus niet. Dit zou natuurlijk aan de vele personele wisselingen kunnen liggen die de band de afgelopen jaren heeft gekend. Het heeft er in geresulteerd dat de huidige bezetting nog maar twee originele leden kent, zangeres Erika Ferraris en drummer Massimo Pianta. De band bestaat daarnaast uit de gitaristen Andrea Faccini en Frank Campese (Eyes Of Soul), bassist Piero Chiefa (ex-Lunae), fluitist Chiara Brusa en tweede zangeres Claudia Beltrame die vanaf dit jaar de band heeft versterkt.

Het album staat vol melodieuze rocknummers waarbij dominante gitaarpartijen volop de strijd aangaan met de subtiele vocalen van beide zangeressen. Het album wordt geopend met het korte The Source, een bombastisch klassiek aandoende instrumentaal nummer dat overgaat in Tarots. Dit nummer opent met een zware gitaar riff en achtergrondzang. De zang is hoog en breekbaar, maar nergens over de top. Met een lekker in het gehoor liggend basloopje krijgt het nummer zijn mystieke lading.

In Danse Macabre mag Brusa de intro voor haar rekening nemen. Het is een relatief rustig nummer dat zich telkens opwerkt in tempo als het refrein komt, en daardoor zorgt dat het refrein zich naar binnen werkt bij de luisteraar. At The Mountains Of Madness is één van de rustigere nummers met traag gitaarspel en sferische zang.

Het album wordt afgesloten door Ophelia en The Lake, twee muzikaal goed uitgewerkte nummers. Met tien sterke nummers weet Holy Shire ruim vijftig minuten onderhoudende nummers te brengen in een deels voorspelbare, deels verrassende uitvoering.