Een toer met de Poolse band Riverside zorgt voor een nieuwe muzikale richting op het nieuwste album van Lesoir.

Het is alweer het vijfde album van Lesoir. Deze keer is er inspiratie en vernieuwde creativiteit opgedaan tijdens de 2019 toer als special guest van Riverside. Het negen nummers tellende album laat een variëteit aan nummers horen. Het titelnummer Mosaic is een rustig nummer dat zich gaandeweg ontvouwt en steviger wordt.  Zangeres Maartje Meessen houdt de rust in haar vocalen terwijl de band langzaam accelereert.

In het nummer Is This It klinkt Meessen wat feller in haar zang. De muzikale omlijsting blijft wat timide en er worden wat geluidseffecten gebruikt om het nummer op te leuken. Meer naar het einde wordt het instrumentale deel gedragen door een lange gitaarsolo in combinatie met sterk toetsenspel. Het is de vorm die we bij meer nummers tegen gaan komen. Ook Measure Of Things begint rustig om dan langzaam te groeien.

Dystopia is dan toch weer heel anders, er zit zelfs een Oosters tintje aan de zang van Meessen. Het is een lekker lang uitgesponnen nummer, melodisch en aangenaam. Richting het einde komt dan eerst het instrumentale MXI met een overheersende rol voor de piano. Het album wordt afgesloten met het mooi gezongen Two Faces. Op het album is een goede balans gevonden tussen gitaar en toetsenpartijen, er is geen dominantie van één van de twee instrumenten.

De drie kwartier muziek op het album Mosaic laten een buitengewoon uitgebalanceerde band horen die terecht trots is op het eindproduct. Dit is een album dat klein begint en bij elke luisterbeurt groter groeit. Lesoir heeft met Mosaic weer een grote stap voorwaarts gemaakt.