Uitstekende plaat van Charles Rehill, de Amerikaan achter Lost Signal. Charles weet namelijk introverte kwetsbaarheid om te zetten in uitstekend opgebouwde nummers. De gebruikte elektronica staat constant in dienst van het liedje. Het risico dat elektronische muziek koud klinkt terwijl het om zeer emotionele teksten gaat is altijd aanwezig. Op Light of Other Days weet Charles dit uitstekend om te zetten in gevoelige nummers met een kop en staart. Het is overigens niet zo dat alle nummers melancholisch of zwaar op de hand liggend klinken. Een nummer als Fate klinkt muzikaal gezien bijvoorbeeld best opbeurend. Moet je alleen niet naar de tekst luisteren. De grootste kunst van Lost Signal is dat de muziek verder uitstekend in elkaar zit. Of het nu rustig of meer uptempo is. Het wordt met klasse gebracht. Er zit diepgang en afwisseling in elk nummer. Zonder dat het ten koste gaat van de algehele sfeer. Charles weet je er vocaal rustgevend doorheen te loodsen. Zijn stem is een belangrijk ankerpunt in de muziek. Die heb je nodig wanneer je de teksten goed doorneemt. Die zijn enerzijds hoopvol maar vooral kwetsbaar en soms behoorlijk pijnlijk. De innerlijke ziel van Charles wordt blootgelegd en het levert intensieve, maar vooral uitstekende muziek op. Fans van het donkere genre (darkwave, electro, synthpop, etc.) wordt aangeraden naar deze plaat te luisteren.