Merleyn, het kleine zusje van poppodium Doornroosje in Nijmegen is de ideale plek voor acts die nog te weinig bezoekers trekken voor de reguliere zalen van Doornroosje. Het pittoreske rock ’n roll-hol aan de Hertogstraat is dan ook de ultieme broedplaats voor nieuw talent die mogelijk in de toekomst wel voor een groter publiek komen staan of juist voor acts die veel beter gedijen in het undergroundcircuit . Zo is de zaal van Merleyn de perfecte plek voor een punkshow waarbij het zweet van het plafond mag druppen, een show zoals die van Maria Iskariot bijvoorbeeld!
Ter promotie van hun nieuwe album Wereldwaan is de punkband uit Gent op tour en na ongeveer twee maanden in zo’n vijf verschillende landen te hebben gespeeld was het bijna gedaan met deze Wereldwaan-tour, maar niet zonder dat de band ook een bezoekje had gebracht aan Nijmegen. Iets na tienen was het aan Helena Cazaerck en haar band om het uitverkochte Merleyn op zijn kop te gaan zetten. Er was vanavond geen voorprogramma, maar dat was voor Maria Iskariot geen probleem. De band uit Gent wist vanaf het eerste ogenblik meteen sfeer te brengen in deze kleine zaal. Met opener Waaromdaarom was het startschot gegeven van een dampende punkshow, waarbij het publiek meteen in beweging kwam. Even was het wennen om tussen het harde gitaargeweld de teksten te kunnen volgen, maar de Vlaamse teksten waren alsnog goed te volgen.De dames op het podium gingen compleet los op hun gitaren en drummer Sybe Vesluys was ook vandaag de drijvende motor achter dit collectief.
De podiumbeesten van Maria Iskariot haalden alles uit de kast om er een geweldige show van te maken. Explosief ging de band tekeer, een set langzaam opbouwen was er niet bij, vernietigend spelen, de zaal op zijn kop zetten bleek het idee en daarin slaagde Maria Iskariot meteen. Ook door publieksfavoriet Dat Vind Ik Lekker al bijtijds te spelen werd de sfeer alleen maar verhoogd. Uit vele kelen werd dit mantra meegezongen, maar ook kregen sommige bezoekers ook de mogelijkheid om deze zin door de microfoon te zingen, wat lachwekkende reacties opleverde. De show was dan ook helemaal los en niet voor niets zou niet veel later zangeres Helena al crowdsurfende over het publiek gaan, waarbij ze bijna het plafond kon aanraken. De Belgen zweepten hun toehoorders dan ook continu op en niet voor niets was er met grote regelmaat een moshpit gaande. Af en toe was er met een rustiger nummer tijd voor een adempauze, maar dat was nooit te lang. Bijkomen deed men maar na de show.
Zangeres Helena vertelde vol trots dat de tour er bijna opzat en nodigde iedereen uit om nog naar de laatste show in Vera in Groningen te komen, maar excuseerde zich al snel, want ook deze show was al uitverkocht. Wel werd iedereen uitgenodigd om na de show naar de merch te komen, men had een glazen bol bij zich en zou, naar eigen zeggen, voor veel centjes de toekomst kunnen voorspellen… maar een shirt of lp komen scoren was ook goed. Allereerst moest voordat het zover was nog wel een aantal nummers worden gespeeld en ook deze gingen erin voor zoete koek. Het werd alsmaar warmer in de kleine zaal in Nijmegen en het energie-level bleef maar stijgen. Punkrockshows hebben nooit een hele lange lengte en na een mooie versie van Suiker leek het vanavond gedaan te zijn in Merleyn, maar er was nog een toegift achter de hand gehouden. Helena riep op om een grote liefdeskring te vormen in de zaal, naar eigen zeggen werd ze daar geil van… oftewel het was tijd voor een laatste circlepit, nogmaal de versterkers vol open en gaan. De Belgen kwamen, zagen, rockten en overwonnen!