Het Canadese Starlight Ritual is reeds actief vanaf 2013, en heeft na een tweetal EP’s hun eerste volledige album in 2021 op de wereld losgelaten. Het debuutalbum Sealed In Starlight is een mix van heavy metal en doom, maar met Rogue Angels is het doom-gehalte een stuk minder aanwezig. Hier is de focus echt meer op de traditionele heavy metal en kan zelfs een stukje ouderwetse hardrock en een snufje speed metal ontdekt worden.
Van een vijftal is de band gedecimeerd naar een (power)trio; dat zorgt natuurlijk voor uitdagingen. Zanger Damian Ritual heeft ditmaal ook de bastaken voor zijn rekening genomen, en doet dat met verve! Knap hoe zang en bas gecombineerd worden in bijvoorbeeld Far Beyond The Storm, en helemaal terecht dat die lekkere bas-lijn even extra ruimte krijgt iets over de helft van het nummer. Misschien is het geluid zelfs nog net iets te dun voor het optimale resultaat. De zang heeft niet te lijden onder de taakverzwaring; dit is dik in orde. Damian zegt vooral door Steve Grimmet te zijn geïnspireerd, en ook de door de band zelf benoemde invloeden als Paul Di’Anno, Blackie Lawless en zelfs Dio, zijn zeker te horen.
Ook drummer J.F. Bertrand en gitarist Dan Toupin zijn duidelijk op hun taken berekend; strak en goed gearrangeerd worden de partijen gepresenteerd. Geen heel grote verrassingen; vaak toch wel behoorlijk volgens de standaardreceptuur, maar zeker degelijk en prettig beluisterbaar. De eerste acht nummers gaan er eigenlijk in als koek. Dan komt Exodus, een trager, meer doomy werkstuk, iets wat de band met de ervaring van vorige werk toch als topstuk in petto zou moeten hebben, maar daarvoor mist dit toch echt een stuk spanning. De ruim vijf minuten slepen zich voorbij en daarna komt er nog een vrij zoutloos Aftermath als outtro. Ook een kleine kanttekening kan wel bij het totaalgeluid gemaakt worden; dit is voor hedendaagse productiemogelijkheden wel ietwat blikkerig met weinig diepte. Misschien aan de andere kant ook wel passend bij het eighties karakter, maar mijns inziens doet het de muziek toch bij vlagen iets tekort. Ach, de eerste acht nummers zijn heel goed consumeerbaar en zullen nog best eens voorbij komen. Als ik de laatste twee nummers buiten beschouwing laat, is dit best een lekker album voor tussendoor.