Het succes van een melodieuze hardrock/ AOR band hangt samen met de kwaliteit van de zanger. Met Linus Johansson zit het wat dat betreft bij het Zweedse The Devil Wears Nada goed. Hij haalt moeiteloos de verschillende toonhoogten. Hij baant zich zuiver en bekwaam een weg tussen melodie, hardere uithalen en rustmomenten. Dat de band ook uiterst aanstekelijke nummers weet voort te brengen helpt mee in de algemene euforie over In Lust We Thrust. De muzikanten weten uitstekend wat ze doen. Het viertal gebruikt elk element dat het genre ooit groot maakte in de jaren tachtig tot midden jaren negentig van de vorige eeuw. Zwierende keyboard lijnen, fijn gitaarwerk, pompend bas en drumwerk. Het is allemaal onderdeel van de muziek. Daar horen overigens ook soms simpele en makkelijk meezingende refreinen bij. Shotgun Wedding is daar een lichtend voorbeeld van. De bijdrage van de zangeres is leuk, maar het nummer blijft niet heel bijzonder. Uiteindelijk is In Lust We Thrust een plaat die elke fan van het genoemde genre kan bekoren. Het zal niet (meer) de hitlijsten bestormen zoals vroeger nog wel het geval was. Dat heeft meerdere redenen. Belangrijkste is dat de radiozenders en algemeen toegankelijke pers al lang geen aandacht meer heeft voor melodieuze hardrock. Verder mist In Lust We Thrust een nummer die – ook in het roemrijke verleden – een kans maakt om uit te groeien tot hit materiaal. Blijft staan dat The Devil Wears Nada kwaliteit levert zonder dat het al teveel afwijkt van de standaard.