Little Devil Tilburg staat vanavond in het teken van heavy metal. Tokyo Blade met Rosie als support act gaan zorgen voor een geweldige avond. Rock en Heavy Metal, dat beloofd zeker wat te worden. 

Rosie is de eerste band die vanavond speelt. Deze Nederlandse rock maakt muziek waarin je de ACDC invloeden goed kan terughoren. Bassist en één van de gitaristen doen de backing vocals, dat klinkt erg goed samen. De frontman Hans Philipsen heeft een goede stem in zowel midden als hoog bereik en weet met een rauw randje om zijn vocals de nadruk te leggen op sommige delen van de songs. Hij gaat de interactie met het aanwezige publiek aan en zet een leuke show neer, maar mist een bepaalde “x-factor” die het echt van het podium laat knallen. De heren spelen uitsluitend eigen werk, maar de ACDC invloeden zijn in iedere song te horen en het tempo is veelal hetzelfde, waardoor de afwisseling in de set enigszins ontbreekt. Na ongeveer 45 minuten sluiten ze de set af en volgt een snelle ombouw.

Tokyo Blade begint om half 10 met hun show voor een steeds voller wordende zaal. De Engelse heavy metal band brand los met hun nummer Sunrise in Tokyo. De heren zetten een erg goede show neer. Bassist Andy Wrighton doet backing vocals soms voegt lead gitarist Andy Boulton zich daar bij.  Andy zet zeer goede solo’s neer gedurende de hele set. Frontman Alan Marsh heeft een goede stem die er lekker uit springt. De eerste paar nummers hebben een behoorlijk tempo en de band speelt deze heel erg strak. De nummers volgen elkaar vlot op en hebben een lekker tempo wat tijdens de nummers afwisselend is, waardoor het heerlijk is om naar te luisteren. De heren mogen dan al sinds de jaren 80 op het podium staan, maar ze knallen er nog steeds vanaf zowel qua sound als qua performance. Het eerste nummer wat ze van hun nieuwe album zorgt voor twee herstarts maar uiteindelijk klinkt Devil’s Gonna Bring You Down wel heel erg lekker. De zaal staat nu lekker vol en het publiek reageert enthousiast op de interactie van de band en de nummers die ze spelen. Bij Warrior of the rising sun gaat het vocaal een beetje mis bij Alan, hij heeft in het begin moeite om het nummer zuiver te zingen, maar gelukkig herpakt hij zichzelf weer en weet het nummer wel tot een geweldig eind te brengen.  Tijdens de set valt het op dat Tokyo Blade over een zeer goede drummer beschikt. Steve Pierce houd het ritme strak onder controle en geeft mooie effecten aan de nummers. Na het nummer Meanstreak geeft bassist Andy Wrighton een gave solo die mooi aansluit op het volgende nummer Love struck, overload. Het publiek roept al de hele set om het nummer Midnight rendezvous en nu geeft de band ook toe aan dit verzoek, onder het mom van “omdat ze het zo graag wilde horen” maar je merkt dat de band er zelf ook het grootste plezier in heeft. Alan is extreem goed verstaanbaar als hij zingt, wat het erg leuk maakt om naar de nummers te luisteren, want je kan echt goed horen waar de nummers over gaan. Je kan tegen het eind van de set wel horen dat hij goed verkouden is, want zijn stem wordt steeds rauwer, maar ergens heeft dat ook wel wat. Night of the blade wordt aangekondigd als laatste nummer, maar het publiek laat het er niet bij zitten. De heren komen na flink wat geroep om meer terug met het nummer If heaven is hell dit was echt de laatste zeggen ze, maar nee hoor dat wil het publiek niet. Ze laten zich, met de voorwaarde dat de mensen die nog meer willen morgen in België moeten komen kijken, toch overhalen tot één laatste nummer Fever.  De band sluit de set af met een knaller en iedereen ging zeker tevreden huiswaarts. Zeker een band om vaker te zien.

Setlist Tokyo Blade: Sunrise in Tokyo, Someone to love, Death on main street, Dead of the night,  Devil’s Gonna Bring You Down, Burn down the night, Lightning strikes (straight through the heart), Warrior of the rising sun, No time to read, Meanstreak, Love struck overload, Blackwater, Night of the blade, If heaven is hell, Fever.