Dit album kwam uit om 50 jaar Motörhead te vieren. Deze legendarische bands was altijd al de brug tussen punk en metal. Vandaar dat hier een interessante selectie van punkbands hun helden eren middels een aantal cover.
Waar kun je een Motörhead beter mee beginnen dan hun hit, Ace of Spades. Pennywise zet er een prima versie van neer. Speciaal voor dit nummer is gitarist Fletcher de vocalist, in plaats van de gebruikelijke frontman, Fletcher klinkt gewoon wat rauwer, dus die keuze pakt goed uit. Sex & Death wordt vakkundig aangepakt door Rancid. Verrassend hoe goed ze die rock ‘n’ roll vibe weten te vangen. Dat geldt ook voor bands als GBH (met Bomber), The Casualties (met The Hammer) en Wisdom In Chains (Ironfist).
Het geluid van Lagwagon blijkt zo kenmerkend dat Rock ‘n’ Roll meer als een Lagwagon song klinkt dan als Motörhead. En eigenlijk is dat charmanter dan een straight up cover. Ook Murphy’s Law’s Stay Clean klinkt wat meer “eigen’’. Het is verfrissend een vrouwenstem te horen op Love Me Like A Reptile, uitgevoerd door Slaughterhouse. Het geeft het nummer een extra sexy klank. Soldiers of Destruction weet simpelweg de energie van het origineel van Overkill minder te vangen, zo stelt ook Love Canal’s versie van Voices in the Sky teleur.
Op de afsluiter horen we the man himself, Lemmy. Samen met The Damned brengt hij Neat Neat Neat ten gehore. Een mooie afsluiter van dit smaakvolle eerbetoon.
Leuke plaat voor fans van Motörhead en punkrock in het algemeen.