Terug naar de tijd waar acts als DAF en Kraftwerk nog de hitlijsten bestormden. De muziek van het Nederlands XTORT grijpt terug op oude waarden. Tekstueel is de eenpersoons act helemaal in het heden. Een aanklacht tegen het negatieve neveneffect van sociale media. Denk aan de opkomst van fake news. De mix van EBM en industrial is zwartgallig. Daar past de sample ‘I’m the God of hellfire’ prima bij. De aanpak is over het algemeen aanstekelijk. De vaak droge beats geven de muziek een hoog dansbaar gehalte. Net wanneer je denkt dat de band het best is in harde beats en schreeuwende, rauwe stem komen er rustige lichtpuntjes voorbij die de aandacht trekken. Zoals op Escape en het akoestische Dieses Leben. Er zijn ook wat minpuntjes te noemen. De poging om melodieus te zingen op Like A Knife is geen succes en Dangerous Impulses zeurt iets te lang door. De productie laat ook wat te wensen over. Het kent een beetje een jaren tachtig gevoel. Dat past goed bij de muziek, maar een meer hedendaagse aanpak had de muziek waarschijnlijk meer kracht gegeven. Uiteindelijk is Nothing Is Real een eigenzinnige plaat die voor fans van de genoemde bands en genres zeker de moeite waard is. De frustratie over al dat wat niet echt is spat ervan af. Het merendeel van de nummers is goed dansbaar op een slecht verlichte dansvloer. De duisternis van de nacht is namelijk de best denkbare achtergrond voor Nothing Is Real. Nu is het eigenlijk de vraag of dat waar is…

XTORT facebook