Amerika heeft geluk. Niet helemaal natuurlijk, want er loopt nog altijd iemand rond die zichzelf president noemt. Maar toch hebben ze geluk, want Miss May I gaat op tour door de VS en ze nemen de metalcore-/djentband Currents mee. Dit gezelschap heeft zich de afgelopen zes jaar gezocht en ze hebben een geluid gevonden dat het best bij hen past. Na het uitbrengen van twee EP’s is zanger Brian Wille aan de bezetting toegevoegd en daar hebben ze een sterke troef mee in handen. En slechts drie maanden nadat ze door SharpTone Records zijn ingelijfd, komt de band met het debuutalbum.

Het geluid op dit debuutalbum The Place I Feel Safest klinkt uitgebalanceerd en volwassen en past geheel binnen de rijke metalcoretradities. De eerste single en opener van het album Apnea laat dat goed zien/horen. Wakker kunnen ze er niet van liggen, daar zorgt de variatie in tempo wel voor terwijl ze met een sterk riffgeluid een goed groovy geluid neerzetten. Daar ligt ook een sterke kracht van de band. Je zou kunnen zeggen dat ze op veilig spelen met het totaalgeluid, zoals ook in Shattered, maar uiteindelijk gaat het om goede composities en daar staat het album vol mee.

Soms heel herkenbaar zoals in Tremor. Het gitaargeluid fungeert als sirene als aankondiging wat komen gaat. Het geheel klinkt prettig en door de goede melodie en de sterke zang in de refreinen heeft het wat weg van Caliban. En dat geeft een goed gevoel. Naast deze invloed lijkt ook Within The Ruins tot de favorieten van de band te horen. Zowel Delusion als The Place I Feel Safest hebben dat heerlijk, bijna irritante, gitaargamegeluid. Dat klinkt vooral in The Place I Feel Safest bijzonder omdat de compositie tekstueel alle aspecten van een liefdesliedje in zich heeft, maar dit uit op een bijzonder sterke metalcore muzikale basis.

De toevoeging van Brian Wille is, zoals al eerder gezegd, een goede zet geweest. Mede door zijn inbreng krijgt de luisteraar een compleet zangplaatje aangereikt. Het hele scala van een clean melodieus geluid tot oeroeroerkrachten komt aan de orde in Dreamer en Another Life.

Met de stevige metalcore in het achterhoofd weet Currents aanstekelijke composities neer te zetten die bij het publiek kan zorgen voor de nodige handjes op elkaar. In Withered, Forget Me, Silence, Best Memory en I’m Not Waiting laat Currents horen dat ze wel degelijk weten wat het publiek wil. Goede riffs, sterke melodieën en sterke breakdowns zorgen ervoor dat er genoeg te genieten valt en menig moshpit ontstaat spontaan. Night Terrors heeft wat dat betreft helemaal alles. De breakdown in deze compositie staat als een huis, de zang is opzwepend en de mix van het zware oergeluid uit de strot van Brian en de clean vocals biedt precies een precair evenwicht in het complete geluid.

The Place I Feel Safest is gewoon een sterk metalcorealbum geworden waarmee Currents menig hart sneller zal doen kloppen. Wie in de gelegenheid is om de band te gaan zien, moet je dat zeker doen. Vooralsnog is het even wachten. Die wachttijd kun je gerust benutten door het album aan te schaffen. Zeker wanneer je Miss May I, Caliban en Within The Ruins al op een voetstukje hebt staan.