Het is de tweede keer dat ik de uit London afkomstige alternative- rockband The Veils live mag zien, horen en fotograferen. Gisteravond stonden ze voor alweer de 5e keer op het podium van de grote zaal in de Effenaar. Geen uitverkocht concert maar de zaal was goed gevuld.

The Veils 119Het laatste album (2013) van The Veils heet ‘Time Stays, We Go’. De nummers op dit album zijn meer toegankelijk en openhartig in vergelijking met voorgaande albums. Maar nog steeds hebben deze prachtige nummers een donkere kant.  Hun debuurtalbum ‘The Runaway Found’ verscheen in 2004 waarna leadzanger Finn Andrews zijn bandleden weg stuurde, vertrok naar Nieuw-Zeeland en met Liam Gerrard (keyboards) en Sophia Burn (basgitaar) een nieuwe band formeerde. Met Dan Raishbrook (gitaar) en Henning Dietz (drums) brachten ze het album ‘Nux Vomica’ in 2006 uit. Dit album werd erg gewaardeerd. In 2009 volgde er een nieuwe bandsamenstelling en het album  ‘Sun Gangs’. En toen was er 4 jaar lang een radiostilte.

Deze avond staat Finn Andrews samen met de elegante Sophia Burn, Dan Raishbrook, Raife Burchell, Uberto Rapisardi en twee violisten op het podium. Met zijn tengere lichaam, zwarte kleding en zwarte vilten hoed is Finn Andrews een bijzondere verschijning. De band speelt vooral nummers van het laatste album maar ook komen er nummers voorbij van de voorgaande albums. Finn Andrews en de bassiste Sophia Burn trekken voornamelijk je aandacht. Sophia Burn omdat ze prachtig mooi is en je op een bepaalde manier betoverd en Finn Andrews door zijn houding, charisma en vocals. Hij zingt vol emotie. Je ziet en voelt je dat hij een flinke bagage met zich mee draagt.  Hij gaat zo op in zijn performance dat je er soms zelfs ongemakkelijk bij gaat voelen. Maar dit maakt deze band krachtig.

Het nummer ‘Nux Vomica’ speelt hij solo. Het publiek is dood stil. Wat zingt hij het prachtig mooi. En dan worden we ook nog eens verrast met het bekende ‘Lavinia’ waarbij het publiek enthousiast mee zingt. Het concert eindigt met het sterke nummer ‘Jesus For The Jugular’.

The Veils 125

Het was een krachtig, energievol, soms een beetje chaotisch, vol emotie en vooral mooi optreden! Ga ze zeker een keer live  zien want door ze live te zien en te horen komt hun muziek nog sterker bij je binnen.

Setlist: Train With No Name, Calliope, Birds, Pan, Not Yet, The Pearl, Sign Of Your Love, Bit On Side, Iodine, The Valley Of New Orleans, Through The Deep Dark Wood, Nux Vomica, Lavinia, Wearness, Jesus For The Jugular.

http://theveilsofficial.tumblr.com