Afgelopen zaterdag bracht progressieve rockband junXion het nieuwe album, The Isle of Alleys, tot leven. Dit derde album van de band is een ambitieuze rock opera, dat zes jaar geleden als idee ontstond, en nu voor het eerst publiekelijk ten gehore werd gebracht.
Terwijl ik de zaal binnen loop zie ik het viertal van junXion al staan, dat ze trots zijn op het album lees ik gelijk van hun gezicht af. De line-up wordt aangevuld met leden van Gravity Stings en enkele gastartiesten die later in de set nog opduiken. Vanaf het moment dat de visuals aangaan en de band begint te spelen is het duidelijk dat we hier met een bijzonder album te maken hebben, dat op een overtuigende manier wordt gepresenteerd.
De band presenteert zware thema’s in de vorm van een introspectieve reis. Van begin tot eind worden wij als publiek meegenomen in de wereld van een PTSS-patiënt, waarbij de vocalen van Collin Daamen en Marin de teksten extra lading geven. Daarbij worden we omver geblazen met ijzersterke arrangementen, waarbij de invloed van Porcupine Tree nooit de overhand neemt. Gitarist Maarten Jung wist het publiek in het bijzonder goed mee te krijgen, door middel van een uitstekende stage presence waar de energie vanaf spat.
Hoewel het album in de originele studio vorm ook weet te raken, vormt het visuele aspect een belangrijk onderdeel van deze muzikale reis. We worden meegenomen door de angst en verwarring van het hoofdpersonage en zien hoe hij een uitgang probeert te vinden. Alsof het album als film wordt afgespeeld, worden we uitgenodigd om helemaal in deze wereld op te gaan en weet de band te blijven boeien. Saxofonist Willem Abelen laat zijn instrument spreken en invloeden van Pink Floyd bieden herkenning, toch bouwt de band aan een volledig eigen stijl.
The Isle of Alleys is een chaotisch album met een prachtige conclusie, het akoestische The Ocean. Ik had me geen betere setting kunnen voorstellen voor de presentatie van het album. De muziek wist precies goed over te komen en de gastartiesten hebben de band hier perfect in bijgestaan. Voor liefhebbers van de wonderlijke progressieve rock uit de jaren 70, is junXion een must! Ondanks dat de band al sinds 2010 bestaat, heeft het mij veel te lang geduurd om ze te ontdekken en ik raad je aan om te voorkomen dat je dezelfde fout maakt…