Destijds was dit inderdaad heel stevige muziek, maar of de titel zodanig als classificatie voor de muziek bedoeld is, weet ik niet. Toch achteraf een toepasselijke titel voor dit album, origineel uit 1971. Inmiddels is ook deze heruitgave van Guerssen een veel-gezocht plaatje geworden. Slechts één album heeft deze religieuze rock band uit Michigan mogen uitbrengen.
De bijgevoegde info noemt de namen van Jefferson Airplane en Stooges als referentiekaders. Stooges zal ongetwijfeld met de gruizige kartelrandjes en expressieve energie van de muziek te maken hebben, maar die Jefferson Airplane is toch wel helemaal een spijker op de kop! De zangeres doet me inderdaad direct denken aan Grace Slick en de heerlijk freewheelende ritmesectie en fuzzy gitaar gaan ook heel aardig de Jefferson Airplane kant op. Soms kan het mij zelfs aan Cream doen denken; echt lekker! Zes tracks op dit album, waarbij ook “love and peace” tezamen met een hoog gospel-gehalte zo nu en dan heel behoorlijk aanwezig is. Meerdere keren moet ik trouwens ook de film Hair denken, vooral wanneer de mannelijke en vrouwelijke vocalen, zoals in Let Jesus Bring You Back, in van die vraag-antwoord-achtige situaties gecombineerd worden. De dynamiek is bij vlagen werkelijk fenomenaal en ook een compliment voor het niet proberen te herstellen van die kleine “foutjes” die het helemaal afmaken. Er kan bijvoorbeeld wel eens een nootje gemist worden, maar deze technische imperfectie kan nooit op tegen die (h)eerlijke expressie van “in het moment zitten” met je spel; een tweede of derde take zou waarschijnlijk diezelfde flow niet kunnen vangen. Een mooi stuk muziek van bevlogen muzikanten, die met deze behoorlijk ruige uitvoeringen misschien heel groot waren geworden als ze over motoren, drank en vrouwen hadden gezongen. Ik snap zeker dat deze plaat tegenwoordig een veel gezocht exemplaar is; liefhebbers van de steviger vroeg jaren zeventig muziek, kunnen dit rustig eens proberen!