Het nieuwste album Master Of The Skies van The Quill is nu een paar weken uit. Ook deze is weer een regelmatig terugkerende kandidaat om wat afspeeltijd hier thuis te consumeren. Gitarist en bandlid van het eerste uur Christian Carlsson heeft plaats genomen achter het toetsenbord om wat vragen van ons te beantwoorden.
Hallo! Hoe gaat het met jullie nu het nieuwe album een paar weken geleden is uitgekomen? Zijn jullie tevreden met het eindresultaat en wat zijn de eerste reacties?
Hallo, ja, het is nu een paar weken uit en de reacties zijn echt geweldig. Veel mensen zeggen zelfs dat dit onze beste plaat ooit is! Hoe kan dat nou, 31 jaar na het debuut, album nummer 12 en we bereiken ons hoogtepunt, haha. Maar eerlijk gezegd ben ik het daar wel mee eens. Ik ben ontzettend blij met het resultaat.
Zelfs de verpakking is weer een waar kunstwerk. Wie heeft de cover ontworpen en zit daar een verhaal achter?
Oh ja, het is weer Sebastian Jerke. Dit is de vierde albumhoes die hij voor ons heeft gemaakt. Hij is een meester. Een echt acrylverfschilderij is gescand en als cover gebruikt. Hij leest de teksten en krijgt daardoor veel ideeën. Hij stuurt ons schetsen en wij geven feedback op onze favorieten. Dit gaat een aantal keer heen en weer totdat iedereen tevreden is. Dan schildert hij het in het echt en scant het om het geschikt te maken voor het digitale proces met de rest van het artwork.
Jullie zijn al wat jaren bezig en hebben talloze nummers en albums gemaakt. Op een bepaalde manier blijven jullie trouw aan een gekozen muzikaal pad, maar jullie blijven je door de jaren heen ontwikkelen. In welk opzicht beschouwen jullie het laatste album als anders, of zelfs als een nieuwe stap voorwaarts?
We proberen onszelf niet te herhalen, maar blijven wel trouw aan de “The Quill-sound”. Het is bij elk album zowel makkelijker als moeilijker. Makkelijker omdat we steeds meer vertrouwen krijgen in wat The Quill is, qua nummers en qua sound, en als ideeën daar te ver van afwijken, gooien we ze gewoon weg. Moeilijker omdat als ideeën te veel lijken op eerdere nummers, het saai aanvoelt en we allemaal denken: nee, dat hebben we al eens gedaan.
Door de jaren heen hebben jullie (naar mijn mening) altijd geweldige dynamiek in de nummers weten te creëren. Ook Master Of The Skies bevat een aantal bijna magische momenten van spanning en dynamiek. Wat is jullie geheim?
Dankjewel! Ja, daar werken we echt aan. Ik ben zelf dol op dat soort dynamiek in muziek. Omdat we zo’n ervaren band zijn en altijd openstaan voor jamsessies in de repetitieruimte, hebben we die communicatie met elkaar ontwikkeld. Ik denk dat het belangrijk is om te luisteren naar wat de andere bandleden doen en daar muzikaal op te reageren.
Zijn er plannen voor een verdere promotietour later dit jaar? (Naast de optredens in Zweden van een paar weken geleden?)
Ja, we werken aan het opzetten van een aantal shows of een kleinere tournee in de rest van Europa later dit jaar, en we blijven ook optreden in Zweden. Er zijn ook aanbiedingen van verder weg, we zullen zien wat daarvan terechtkomt.
Hoe was het om de nieuwe nummers live voor een publiek te spelen? (Ik heb een paar persoonlijke favorieten gemist, zoals Mastodon en It’s Over, op Setlist.fm, maar gelukkig hebben jullie wel de titelsong Master Of The Skies gespeeld.)
Het was geweldig! Het publiek lijkt het te waarderen. Natuurlijk willen we ALLE nieuwe nummers spelen, maar met 45-70 minuten op het podium is daar geen ruimte voor. We hebben 5-6 nummers van het nieuwe album gerepeteerd en live gespeeld. Sommige zijn uitdagender dan andere. Persoonlijk vind ik dat je bij You Can Not Kill My Soul echt de hele tijd op je tenen moet staan om alles goed te spelen, maar het is ontzettend leuk om te spelen.
Voodoo Caravan was mijn eerste kennismaking met jullie muziek, en nummers als Sell No Soul, Hole In My Head en Overload raakten me meteen. Deze nummers werden me aangeraden door iemand die jullie muziek al kende. Welke nummers van het nieuwe album zou je aanraden aan iemand die jullie muziek nog niet kent (en waarom)?
Hmm, als je openstaat voor meer dynamische en lange nummers, dan denk ik aan Mastodon, de titelsong of You Can Not Kill My Soul. Als je gewoon rechttoe rechtaan heavy rock wilt, dan misschien Dark City, Light Turns Low of Tomorrow Never Comes. AAHH, dat is zo’n beetje het hele album… sorry.
Een vraag over materiaal van lang geleden: hoe kunnen fans (zoals ik) de nummers van Another Fruitful Day, de demo-cassette uit 1993 en de cover van Fairies Wear Boots bemachtigen? Is er (?) een heruitgave geweest van die nummers, of komt er een (bijvoorbeeld bonustracks)?
Wow, dat is oud spul. Er zijn momenteel geen plannen om dat opnieuw uit te brengen. De cassette duikt zo nu en dan op op eBay en Discogs en de Sabbath-cover staat op de achterkant van de Keep It Together 7″ vinylsingle die we meestal bij onze optredens verkopen.
Bedankt voor je tijd! Nog een laatste vraag: is er iets wat ik vergeten ben, maar wat je graag wilt vermelden, of belangrijk nieuws of een boodschap die je met onze lezers wilt delen?
Dankjewel! Ik wil graag mijn dankbaarheid uiten aan iedereen die ons al die jaren heeft gesteund, onze albums heeft gekocht en naar onze concerten is gekomen. En voor degenen onder jullie die ons nog niet kennen: er is nog heel veel muziek om te ontdekken!