Als er één artiest is die ik meerdere malen op de foto heb gezet, is het Inge van Calkar wel. Begonnen als zangeres bij Ysis met Sanne Hoekstra, beter bekend als Miss Montreal. Vervolgens als singer songwriter onder de naam ZaZa en wordt landelijk bekend met haar eigen band Inge van Calkar.
Eind januari zou ze eigenlijk al optreden in de Oosterpoort, maar werd uitgesteld naar 12 maart. En zo zijn er vanavond ca. 100 bezoekers in de kleine Binnenzaal van de Oosterpoort aanwezig bij de uitgestelde albumpresentatie ‘Aggressive Nonchalanche’ van Inge van Calkar.
Een klein vast groepje fans is al ruim voor die tijd aanwezig om alvast met bekenden in de sfeer te komen. Inge is in Groningen geen onbekende. Ze heeft in de loop der jaren al menig zaal en café platgespeelt evenals de grote festivals zoals het Bevrijdingsfestival, Bommen Berend, Noorderzon en Eurosonic Noorderdlag. Vreemd genoeg nooit op Noorderslag.
Maar ook landelijk heeft Inge flink aan de weg getimmerd en is ze geen onbekende bij de omroepen in Hilversum. Ze had een bescheiden hits met o.a. ‘Touch Down’ dat echter niet op de setlist staat. Een teken dat Inge het over een andere boeg gooit na een jaar van bezinning?
In verschillende interviews gaf ze al wel aan dat ze een andere richting op wilde gaan. Dat was vanavond ook direct te merken aan de kleding die ze aanhad. Treed ze altijd op in het wit, vanavond was ze in het zwart gekleed. Ook een teken dat we een andere Inge gaan zien?
Na een intro met onweer, regen en bliksem opende ze met het rustige ‘Summer Lie’, gevolgd door ‘Once Again’.; het eerste en laatste nummer van haar album.
Inge gaat helemaal los en ook haar band is goed op dreef. De gitaarsolo van Christof Bauwes tijdens ‘HYHY‘ was genieten, maar ook het werk van Frank Fiedler op keyboard/ bas en drummer Sjoerd de Vries waren uitstekend. Enig vlekje op dit overigens geweldig optreden was haar mededeling dat haar steun en toeverlaat Frank de band gaat verlaten. Een muzikant die veel voor Inge heeft betekend en op instrumentaal gebied zo’n beetje van alle markten thuis is en een belangrijk deel uitmaakt van de band.
‘Imaginary’, ‘Rush’ en ‘Borderline’, zijn mooie uptempo nummers, maar voor mij was ‘Paranoid Android’ toch het verrassende hoogtepunt. Dit nummer, een cover van Radiohead, werd meerstemmig goed gebracht en voor mij een kippenvel moment. Het nummer ‘Disappointed’ was haar laatste met weer mooie solo’s van Christof en Frank. De toegift ‘All We Have’ sloot een geweldige avond af.
Live klinkt het goed maar moet even wennen aan het licht dat deels vanachter kwam in plaats van voor. Een crime voor elke fotograaf. Maar Inge klonk weer als vanouds met hernieuwde energie en vol overtuiging. Het was te merken dat het album ‘Aggressive Nonchalanche’ haar meest persoonlijke is. En de albumhoes? Dit heeft volgens Inge niets met porno te maken. De foto is gewoon mooi, wat uitdagend maar dat is Inge in haar muziek ook. Het jaar van bezinning en o.a. nadenken over wat belangrijker is; hits schrijven of gewoon genieten van de muziek die je schrijft.
Het is bekend dat veel artiesten na een dip sterk terugkomen. Inge van Calkar zal daar zeker bij horen. Op vrijdag 24 april speelt Inge van Calkar in Drachten (Iduna) met Frank Fiedler voor het laatst in de band.
Fotografie: Rob Jacquet