Rawdriguez is zoals wel meer bands een mix van muzikanten en een zanger die er al heel wat kilometers op hebben zitten in andere bands. Om de belangrijkste te noemen: Damn Your Idols, Locus Control en Cowboys & Aliens. Het opvallendste bandlid is Christophe Depree, gitarist bij After All en Channel Zero en hier als drummer aan de bak. En we vullen meteen aan dat hij als drummer net zo veel indruk maakt dan als gitarist.

De band werd gestart als een nevenprojectje maar groeide uit tot een volwaardige band, met een album bij Polderrecords en meteen een stek op het – inmiddels uitgestelde – Alcatraz-festival. Dan rijst de vraag of dat vooral door de goede contacten van de bandleden komt of door de kwaliteit van het album. Dat is geen moeilijke vraag: Asylum Of The Arcane is een knaller. Groovy stonermetal van de bovenste plank. Telkens een lekkere groove afgekruid met originele, heavy riffs en gelouterde vocalen met een aantrekkelijk timbre. Inzake volume en het lang aanhouden is het voor zanger Gunther soms wat nipt, maar hij valt nergens door de mand. De sound is die van een uptempo Soundgarden, al kom je met een metal-versie van Electric Wizard en High On Fire ook dicht in de buurt. Naar stonermetal-normen zitten er soms wat veel lyrics en veel variatie in de riffs in Rawdriguez, maar daarover klagen we niet, want de formule werkt. Dit is veruit de meest catchy stonermetal die we sinds lange tijd gehoord hebben. Instant-klassiekers zijn – volgens mijn bescheiden mening – Bend Over Backwards, Monkey On My Back en The Only Way.

https://rawdriguez.bandcamp.com/releases