Wie Rotzak voor het eerst hoort, merkt al snel dat de Belgische band zich moeilijk in één hokje laat stoppen. Hardcore, metal, chaotische riffs en invloeden uit mathcore vloeien moeiteloos in elkaar over. De vier muzikanten hebben ieder hun eigen muzikale achtergrond, maar juist die verschillen vormen de kracht van de band. We spraken met de band op Jera On Air.
“Hardcore en metal, met van alles erin,” vat de band hun geluid samen. “We hebben allemaal veel geluisterd naar bands als Every Time I Die, Converge, The Dillinger Escape Plan en The Chariot. Dat zit ergens in ons DNA. Of we precies zo klinken, mogen anderen bepalen, maar dat is wel waar onze inspiratie vandaan komt.”
Die gezamenlijke inspiratie ontstond niet doordat de band bewust naar een bepaald geluid zocht. Integendeel.”We hebben eigenlijk nooit discussies gehad over hoe Rotzak zou moeten klinken,” vertelt vocalist Niel Hendrickx. “Iedereen brengt ideeën mee. Iedereen gooit iets in die pot en uiteindelijk ontstaat daar vanzelf onze eigen mix uit.”
BEGINJAREN
Hoewel Rotzak inmiddels al bijna tien jaar bestaat, voelt de band voor veel mensen nog als een relatief nieuwe naam. Dat is niet zo vreemd. Door wisselingen in de bezetting én de coronapandemie kwam de ontwikkeling van de groep niet altijd in een rechte lijn.
De huidige gitarist, Bert “Ed” Quaghebeur, sloot zich drie jaar geleden aan nadat de oorspronkelijke gitarist vertrok. “De rest speelde al veel langer samen,” legt hij uit. “We kwamen allemaal uit andere projecten. Ik deed auditie voor een andere band waarin twee van hen speelden. Die band hield uiteindelijk op te bestaan en niet veel later kreeg ik de vraag of ik zin had om bij Rotzak te komen. Daar hoefde ik niet lang over na te denken
Net toen de band klaar leek om echt door te breken, sloeg de pandemie toe. “Onze eerste volledige plaat verscheen in maart 2020,” vertelt de band. “Drie weken later ging alles op slot. We hadden optredens gepland, een release en een mooie reeks shows voor de boeg, maar ineens viel alles weg.”
Daardoor voelt het voor de band alsof de afgelopen vier jaar eigenlijk pas het echte begin zijn geweest.
“Na corona konden we eindelijk weer spelen. Toen ben ik erbij gekomen en zijn we opnieuw gaan bouwen.”
Rotzak begon bij White Russian Records, maar bracht de nieuwe plaat uit via Bearded Punk Records voor Europa en The Charon Collective voor de Verenigde Staten. Die combinatie moest ervoor zorgen dat de muziek zo breed mogelijk verspreid werd. “Dat voelde als een natuurlijke stap,” vertelt de band. “Bij iedere plaat kijk je opnieuw hoe je zoveel mogelijk mensen kunt bereiken.”
ZAAL OF FESTIVAL
Tijdens Jera On Air staat Rotzak al vroeg op de dag geprogrammeerd. Ondanks de hitte en concurrerende optredens weet de band een mooie opkomst te trekken.Toch voelen de muzikanten zich nog altijd het meest thuis in een donkere club.
“Ik denk dat we eigenlijk meer een zaalband zijn,” zegt Niel. “Onze muziek komt het best tot zijn recht wanneer mensen dicht op elkaar staan. “Festivals zijn geweldig, maar als het podium wat kleiner en intiemer is, werkt onze muziek misschien nog net iets beter.”
Dat betekent niet dat de band festivals links laat liggen. Integendeel. Een half uur lang alles geven en daarna volledig uitgeput het podium verlaten hoort er gewoon bij. “Met deze temperaturen was dat letterlijk afzien,” lachen ze.
Afgelopen voorjaar speelde Rotzak onder meer in Doornroosje en Vera. Dat soort shows helpt om ook buiten België steeds meer naam te maken.
“Je merkt dat er langzaam publiek bijkomt. Dat gaat niet van de ene op de andere dag, maar we voelen wel dat het groeit.” Opvallend genoeg lijkt Nederland daarin een ander publiek te hebben dan Duitsland. “In Nederland kom je met een naam als Rotzak misschien sneller terecht op festivals als Breda Barst of Sniester. Duitsland is weer een heel andere wereld. Daar zit een enorme hardcore- en DIY-scene die helemaal losgaat op chaotische muziek zoals de onze.” Juist daarom blijft Duitsland hoog op het verlanglijstje staan.
Na de festivalzomer verdwijnt Rotzak niet achter de schermen. De komende maanden werkt de band aan nieuw materiaal, waarna in het najaar opnieuw een reeks clubshows volgt. België vormt daarbij de basis, maar ook Duitsland, Denemarken en Noord-Frankrijk staan opnieuw op de planning. “We hebben daar al eerder gespeeld en kennen er inmiddels veel mensen. Dat voelt altijd een beetje als thuiskomen.”
Foto credit: Seppe Germaux