Het is inmiddels al jaren bekend. Het Canadese The Birthday Massacre weet goed uitgekiende alternatieve popliedjes stijlvol uit te voeren. Diamonds is daarop geen uitzondering. De muziek klinkt bekend in de oren. Stijlverandering is niet aanwezig of het moet zijn dat The Birthday Massacre nog een tandje terugschakelt wat betreft hardheid. Ondanks dat is Diamonds door de kwaliteit en het feit dat de band niet verleerd is prima nummers te schrijven weer een goede plaat. Veilig misschien, maar door de uitgekiende opbouw van de nummers komt de band hier al jaren mee weg. Het is heerlijk wegdromen op de rustige klanken van Crush. Het is makkelijk meezingen op Flashback en The Last Goodbye. Mirrors laat even een vleugje horen van het indrustrial rockverleden. Diamonds als geheel is een goed bedacht en uitgevoerd (alternatief) popalbum. Zangeres Chibi lijkt zich, zeker op plaat, als een vis in het water te voelen bij de rustigere aanpak. Haar stem zorgt ervoor dat het regelmatig heerlijk wegdromen is, maar ook dat de teksten prima te volgen zijn. Stijl is alles bij deze Canadezen. Dat laten ze altijd zien in hun fantastische albumhoezen. Weinig nieuws onder de zon, maar het bekende ‘never change a winning team’ geldt in alle facetten voor The Birthday Massacre. Fans zullen absoluut niet teleurgesteld zijn.

The Birthday Massacre