De jonge honden van The Bobby Lees spelen stevige garage rock, maar laten ook wat punk invloeden toe.

Dertien nummers in ruim 35 minuten tijd, dertien snelle, meedogenloze punkrock nummers. Rauw en ongepolijst komen de nummers uit de speakers. De band is afkomstig uit Woodstock, New York en weet voor dit album Jon Spencer van de Blues Explosion te strikken als producer.

De band bestaat uit zanger/gitarist Sam Quartin, bassist/toetsenist Kendall Wind, gitarist Nick Casa en drumster Macky Bowman. Bijna alle teksten zijn door Quartin geschreven, behalve Mary Jo dat door de hele band geschreven is, en Ranch Baby dat geschreven is door Casa.

Move is het openingsnummer dat start met stevig en rauw gitaarwerk Quartin heeft een helle, doordringende stem waarmee hij een stevige stempel op de nummers drukt. Coin is een wat sneller nummer dat gevolgd wordt door Guttermilk, dat als eerste single is uitgebracht. Het nummer duurt nog geen anderhalve minuut maar er zit alles in. Een voortstuwende basgitaar en beukende drums maken er een stevig nummer van wilde garage-punk van.

De band speelt zoals ze zelf wil, geen regels, geen voor ingekleurde patronen. Af en toe chaotisch, dan weer spelen zoals verwacht wordt. The Bobby Lees drukken hun eigen stempel flink door in de hedendaagse muziek cultuur.

Het album sluit af met twee covers. Een cover van I’m A Man van Bo Diddley en als allerlaatste Blank Generation van Richard Hell.