Met een bandlid minder dan op haar vorige tour maakt A.A. Williams nog steeds veel indruk. Haar geweldige stem zorgt voor de belangrijkste impact. Ze weet als geen ander melodie aan te brengen in haar zingen. Het gaat niet zozeer van hard naar zacht, maar ze bouwt het echt op en af. De ingetogen muziek die regelmatig tot harde (gitaar)erupties leidt zorgen voor de perfecte ondersteuning. A.A. Williams maakt ook vanavond indruk met haar rustige, ingetogen, maar vooral goed opgebouwde nummers. Het wordt muzikaal verpakt in een vleugje (dark)folk, singer-songwriter, Gothic, doom en rock. Vanavond is de band een trio. Zelf speelt ze gitaar. Haar broer speelt keyboard en gitaar. De eveneens uitstekende drummer is dezelfde als bij haar vorige optreden in Tilburg. Dat blijkt onverwacht alweer vier jaar geleden. Zelf wist ze niet meer zeker wanneer ze voor het laatst in Nederland was. Voor ondergetekende voelde het vorige optreden nog als de dag van gisteren. Zo goed is A.A. Williams live. Dat was door de zaal toen wel intiemer als vandaag. De kleine zaal in de Effenaar is meer een echte popzaal. De laatste keer konden we A.A. Williams in een meer als theaterzaal ingericht Paradox aanschouwen. Haar nummers lenen zich daar uitstekend voor. Het is intiem, dromerig, introvert en door de folk is het vaak meer luistermuziek dan muziek om op te dansen of te springen. Het moet gezegd dat het publiek, althans waar ik stond, vanavond vooral daadwerkelijk stond te genieten van het optreden. Het applaus kwam pas als de laatste tonen van het nummer daadwerkelijk afstierven. In het begin nog voorzichtig, in de angst om iets te vroeg te applaudisseren. Daarna enthousiast en gemeend. De Dutch disease, praten door en vooral over de muziek heen, bleef waar ik stond tot een minimum beperkt. Het grote genieten van uitstekende live muziek kwam dan ook tot volle wasdom. Zeker toen de gevoelige muziek, na een wat stroef begin, perfect stond afgesteld. Nummers als Golden, Love and Pain, Glimmer, Wait, Pristine en het nieuwe werk met Wolves en Just a Shadow maken natuurlijk veel indruk. A.A. Williams eindigde ijzersterk met As the Moon Rests, For Nothing, Melt en Evaporate. Plots gooit ze dan haar plectrum op de grond. Schakelt af en zegt, samen met haar band, tot ziens. Het plotseling einde doet mede daarom verlangen naar meer. Herkansing is op 28 februari in Utrecht en in juni staat A.A. Williams als voorprogramma bij A Perfect Circle in Tilburg. Gaat dat zien.
Voorprogramma Spotlights gooit alle remmen los. De postrock met zang klinkt hard en zuiver. Alleen de zang is door al het geweld niet echt meer te onderscheiden. De band laat horen dat fascinerende en aanstekelijke gitaarriffs op een bed vol met dreigende baspartijen en felle drumpartijen indruk maakt. Dan is zang schijnbaar maar een bijzaak. Zeker omdat het ook op de studioplaten ver achterin de mix zit. Als voorprogramma hebben de twee heren en dame een uitstekend geluid meegekregen. De drummer speelt op het drumstel van het hoofdprogramma. Lang geleden dat ik dit nog gezien heb. Het tekent de onderlinge band. Hoewel de muziek totaal anders is heeft het toch ook raakvlakken. Dat zit vooral in de gitaarerupties en de slimme wijze waarop de nummers opgebouwd zijn. Spotlights is harder en directer. Het tekent ook wel het zelfbewustzijn dat A.A. Williams deze band op sleeptouw heeft genomen. Er zijn namelijk veel bands die liever zien dat het voorprogramma rustiger speelt en veel minder goed is.
