From Ashes To New waagde de vlucht naar Europa vanuit de Verenigde Staten. Dat bleek, met een serie uitverkochte shows een goede zet. We stappen met vocalist Matt Brandyberry in de tourbus kort voor de aanvang van de eveneens uitverkochte show in Dynamo Eindhoven om hem wat vragen te stellen.
Heb je de Nederlandse stroopwafels al geprobeerd?
“Ik heb ze nog niet gehad, maar het klinkt goed. Ik eet eigenlijk al alleen maar junkfood sinds we in Europa zijn.”
Hoe is het om vanavond een uitverkochte show te spelen?
“Ongelooflijk. We hadden echt geen idee wat we hier “waard” waren. Dat is ook een reden waarom het zo lang duurde voordat we naar Europa kwamen. We probeerden eerst support slots te krijgen om een fanbase op te bouwen. Uiteindelijk zei ons management: jullie moeten gewoon gaan. En nu staan we hier, uitverkocht. Dat is echt bizar.”
Was je verrast door jullie populariteit in Nederland?
“Absoluut. Ik had dat niet verwacht. Maar het is geweldig om te zien.”
Wat vind je van Eindhoven tot nu toe?
“Het is echt een mooie stad. Alles is schoon, mensen zijn vriendelijk, en alles ligt dicht bij elkaar. En ik heb eindelijk filterkoffie gevonden hier, dat was nog best een zoektocht!”
Hoe zwaar is deze tour voor jullie?
“Deze run is relatief kort. We zijn ongeveer tien dagen onderweg. Daarna gaan we terug naar huis voor een paar dagen en dan meteen door naar een Amerikaanse tour. Dus ja, we werken hard.”
Kun je een beetje slapen in de tourbus?
“Ja, verrassend goed zelfs. Deze bus heeft echt fijne bedden. Mijn bunk is zelfs boven – dat heb ik nog nooit meegemaakt!”
Ik heb naar jullie nieuwe album, ‘Reflections’ geluisterd. Kun je iets vertellen over de thematiek?
“We hebben nieuwe structuren geprobeerd, zwaardere tuning, intensere breakdowns en meer emotionele onderwerpen. Het thema ontstond eigenlijk pas achteraf: een soort emotioneel vagevuur. Het idee dat je probeert jouw versie van “hemel” te bereiken, maar steeds teruggetrokken wordt. Daarnaast blijven we natuurlijk ook songs schrijven over relaties – dat hoort gewoon bij ons.”
Er zijn veel verschillende vinylversies van het album. Hoe belangrijk is dat voor jullie?
“Dit was de eerste keer dat we daar echt zelf bij betrokken waren. Normaal beslist het label veel, maar nu mochten we kleuren kiezen en meedenken. Uiteindelijk bleek dat het allemaal exclusieve edities waren, vaak heel gelimiteerd. Dat maakt het wel extra speciaal voor fans en verzamelaars.”
Hoe is jullie sound geëvolueerd door de jaren heen?
“Evolutie is essentieel. Als je kijkt naar bands als Turnstile en Bad Omens, die zijn ook enorm gegroeid. Wij proberen telkens te behouden wat werkt, maar ook iets nieuws toe te voegen. Op deze plaat hebben we meer risico’s genomen dan ooit. Sommige nummers liggen dicht bij onze oude sound, maar andere, zoals Parasite, zijn compleet anders. Ik heb ook nieuwe productietools gebruikt, zelfs software die normaal voor videogame-scores wordt gebruikt. Dat gaf ons een heel nieuw palet aan sounds.”
Jullie doen ook VIP-meet & greets. Waarom vinden jullie dat belangrijk?
“Omdat fans ons anders alleen zien via social media of muziekvideo’s. Tijdens VIP kunnen we echt met ze praten, hun verhalen horen en onze verhalen delen. Voor mij is het ook belangrijk om te laten zien dat we gewoon mensen zijn met een toffe baan. Niet meer dan dat.”
In Europa is er soms kritiek op betaalde meet & greets. Hoe kijk jij daarnaar?
“Ik snap dat wel, maar bij een merchstand heb je geen tijd voor echte gesprekken. VIP geeft die ruimte wel. En we proberen het betaalbaar te houden, zodat fans echt een persoonlijke ervaring krijgen zonder dat het onpersoonlijk voelt.”