Een van de beste platen van dit jaar is ongetwijfeld Vyraj, van het Belarussische post-blackmetalgezelschap Dynma Lotva. Reden genoeg om met zangeres Nokt en gitarist Jaŭhien van gedachten te wisselen over het wel en wee van de nieuwe plaat, de gastbijdrage van voormalig My Dying Bride zanger Aaron Stainthorpe, de invloed van oorlog en conflict op persoonlijke groei en de algehele naïviteit van het Westen over de motieven van Poetin’s Rusland.
Dag Jaŭhien en Nokt, bedankt voor het interview. Jullie nieuwe album, Vyraj, is tamelijk geweldig. Wat voor een reacties hebben jullie tot nu toe ontvangen?
Jaŭhien: Hallo Raymond, bedankt voor je compliment! Het nieuwe album is tot nu vrijwel lovend ontvangen. Er waren ook wat negatieve reacties in de zin dat we teveel veranderd zijn qua bandgeluid en dat we soft zijn geworden. Gelukkig heb ik veel recensies gezien waarin juist deze verandering als positief wordt ervaren. Eerlijk gezegd hield ik rekening met beide soorten meningen. Uiteindelijk is muziek een kwestie van persoonlijke smaak en je kunt het onmogelijk iedereen naar de zin maken.
Naar mijn mening is Vyraj een gedurfd en avontuurlijk album geworden dat de luisteraar meeneemt op een emotionele reis. Toen jullie met het album schreven, hadden jullie het gevoel dat dit album speciaal zou worden?
Jaŭhien: We hebben nogal de tijd genomen met dit album. Sommige nummers waren al in 2017 en 2018 ontstaan. In de periode dat we met het album bezig waren, had ik het materiaal al honderden keren gehoord. Sterker nog, op een gegeven moment was ik het helemaal zat. Toen we in de afrondende fase van de opnamesessies zaten, begon ik te beseffen dat we samen echt iets unieks hebben gecreëerd. Ik ben erg blij met het eindresultaat.
Nokt: Toen ik het materiaal voor het eerst hoorde, kon ik er aanvankelijk weinig mee. Dat sloeg geheel om en had ik teveel ideeën voor de muziek. Achteraf weet ik nog steeds niet of ik alles heb gebruikt. In ieder geval hebben de beste ideeën het album gehaald. Muzikaal en thematisch gebeurt ontzettend veel op Vyraj als je kijkt naar de muzikale thema’s, teksten, de onderliggende emoties, verschillende zangstijlen en ga zo maar door. Maar is het hemelgewelf niet eindeloos en waarom zouden we ons onszelf beperken? Het leven is daar veel te kort voor.
Daar heb je zeker een punt. Wat hadden jullie exact voor ogen toen jullie het nieuwe album gingen inblikken?
Jaŭhien: Ik had een album met een kosmische sfeer en gevoel voor ogen. Een dergelijke plaat wilde ik al een lange tijd maken en dat is precies wat ik nastreefde tijdens de studiosessies. Zo heb ik veel tijd gespendeerd aan het zoeken naar het juiste type synthesizer om het geluid te creëren dat ik mijn hoofd had.
Het nummer The Boat Of Despair doet me lichtjes denken aan My Dying Bride. Waarschijnlijk komt dit ook dat Aaron Stainthorpe (ex My Dying Bride) op dat nummer als gastvocalist optreedt. Hoe is het een en ander tot stand gekomen?
Jaŭhien: Persoonlijk doet het nummer me meer aan Cult Of Luna en Isis denken, zeker qua gitaargeluid.
Nokt: Aaron heeft een specifieke manier van zingen, waardoor iets al snel als My Dying Bride klinkt. Ik ben een enorme My Dying Bride-fan en ik ben zeer vereerd dat hij een gastbijdrage wilde leveren op ons nieuwe album. Voor mij is dit een lang gekoesterde droom die is uitgekomen. Daarnaast is hij een erg sympathieke kerel en voel ik me vereerd dat ik hem persoonlijk heb leren kennen.
Dat kan ik me voorstellen. Welke bands en artiesten zijn nog meer van invloed op het bandgeluid van Dymna Lotva?
Jaŭhien: Ik ga voor Arcturus, Amenra en Mastodon. Met name het keyboardwerk van Arcturus vind ik zeer indrukwekkend. Van Mastodon heb ik een bepaald gitaargeluid ‘geleend’ en Amenra is voor mij het schoolvoorbeeld van intense muzikale emoties.
Nokt: Ik sta hier toch anders in. Ik wil juist zo min mogelijk klinken als een andere band of artiest. Toch kan je externe invloeden niet helemaal uitsluiten en zul je als band altijd met anderen worden vergeleken. Zelf ben ik opgegroeid met Cradle Of Filth, HIM en Burzum. Kan je hun invloeden in onze muziek voelen?
Ik moet bekennen dat ik daar niet specifiek op heb gelet, jullie muziek bevat immers veel verschillende elementen. Nokt, jouw vocale diversiteit is ook een van de grote aandachtstrekkers op de nieuwe plaat. Hoe heb je vocale stijl gevonden en op welke manier hou je dat in vorm tijdens toeren?
Nokt: Dank je voor het compliment! Om eerlijk te zijn, doe ik niets speciaals. Zingen is de belangrijkste passie in mijn leven en ik probeer graag nieuwe zangtechnieken uit. Op dit moment probeer ik mijn zangbereik te vergroten door dagelijks alle noten te oefenen, ook de noten die buiten mijn bereik liggen. Zo’n anderhalf jaar geleden ben ik gestopt met roken en mijn zangbereik groeide exponentieel. Zoals bij zoveel vocalisten het geval is, word ik vaak ziek tijdens het toeren. Ziek of niet, ik zet de spreekwoordelijke knop om en ik ga het podium op. Als ik echt last van mijn keel heb, gebruik ik bepaalde keelpastilles om toch te kunnen zingen. In het verleden deed ik zangoefeningen om mijn stem op te warmen. Dat hielp niet veel, dus ik ben daarmee gestopt. En ik drink graag bier, haha.
Vyraj is uitgebracht via Prophecy Productions, een relatief klein Duits label dat vooral bekend staat om kwaliteitsreleases. Waarom zijn jullie met hen in zee gegaan?
Jaŭhien: Sinds 2022 werken we met Prophecy Productions samen. Toen we als band de overeenkomst met het label tekende, schuilden Nokt en Mikita (gitarist.red) in een kelder in Irpin tijdens een Russisch bombardement. We hebben voor Prophecy gekozen, omdat ze met het beste bod kwamen en omdat op het label veel kwaliteitsbands zitten, waaronder bands waar we mee zijn opgegroeid. Tot op heden heb ik geen spijt van onze samenwerking en het zijn toffe mensen met het hart op de goede plaats.
Nokt: Voor alle duidelijkheid is Prophecy voor ons geen klein label. Er zijn maar weinig gevallen bekend van Belarussische metalbands die door grotere labels zijn getekend. Ook ben ik ze ontzettend dankbaar dat ze met ons in zee zijn gegaan in een zeer lastige tijd. Dit heeft me gemotiveerd om ondanks alle tegenslagen door te blijven gaan.
Nu je het er toch over hebt, zijn jullie lotgevallen als band op zijn minst opmerkelijk te noemen. Wil je hier iets meer over vertellen?
Nokt: Liever niet, onze ervaringen met het Loekasjenko-regime in Belarus zijn allesbehalve aangenaam te noemen en het overleven in een oorlogssituatie is niets romantisch aan. Oorlog wens je je ergste vijand niet toe. Wel hebben die ervaringen mij veranderd. Zo voel ik meer innerlijke vrijheid omdat ik de dood van dichtbij heb meegemaakt. Van de mening van anderen trek ik weinig aan en ik durf eindelijk zonder gêne te dansen, haha.
Enige tijd geleden heb ik een interview gedaan met Agni van de Litouwse band Black Spikes. Ze was vol vuur over de dapperheid van de Oekraïners en ze vond ook dat ‘we’ in West-Europa naïef zijn over de intenties van Poetin. Wat zijn jullie gedachten hierover?
Nokt: Ik ben het volledig met Agni eens. Als de Russen Oekraïne hebben veroverd, zijn Estland, Letland en Litouwen aan de beurt. De Russische regering heeft dit vaak genoeg op televisie benoemd. Ook maken ze geen geheim van dat ze Oekraïense als land het liefst compleet willen wegvagen, inclusief taal, geschiedenis en cultuur. Ze bombarderen scholen en kinderziekenhuizen en het Westen kijkt erna en doet vervolgens niets. Als hij klaar is met Oekraïne en de Baltische staten, zijn jullie in het Westen het volgende doelwit!
Jaŭhien: Mensen in het Westen hebben geen flauwe notie wat Rusland voor een land is en hoe gevaarlijk Poetin is. Er zijn zelfs Europeanen die Rusland en Poetin actief steunen. Ik kan daar met mijn hoofd niet echt bij. Het zijn er gelukkig niet veel, maar zulke idioten bestaan helaas wel. Nog pijnlijker is het om te zien dat nog steeds metalbands naar Rusland reizen om daar op te treden. Kennelijk voelt niemand zich geroepen om die bands tot de orde te roepen. Nog bizarder wordt het als bands worden gecancelled omdat kennelijk een fictief bandlid naast iemand heeft gezeten die een shirt zou hebben gedragen van een ‘foute’ band. De echte nazi’s zitten in Rusland.
Als laatste wil ik het graag over verdere toerplannen hebben. Recentelijk hebben jullie op het jaarlijkse Prophecy Fest gespeeld. Hoe waren jullie ervaringen en welke toerplannen liggen nog meer in het verschiet?
Jaŭhien: Dit was onze vierde keer. Alles was tot in de puntjes geregeld, net zoals bij de vorige edities. We vinden het Prophecy Fest echt geweldig. Ten eerste is de locatie geweldig, want het speelt zich af in een grot. Ten tweede voelt het ons aan als een tweede thuis. Dat maakt het voor ons zo speciaal om daar op te mogen treden.
Nokt: Als Dymna Lotva hebben we voor de nodige chaos, sorry ik bedoel onze liveshow, op het podium gezorgd, haha. Ook de backstage area op Prophecy Fest is geweldig! Praten over onze verdere toerplannen is eigenlijk een pijnlijk punt. We hadden het nodige voor later in de herfst gepland staan. Dat werd verplaatst naar de winter en vervolgens gingen onze plannen volledig in rook op. In november staan drie shows in Polen op de agenda en we staan ook op de volgende editie van Dark Easter Metal Meeting. Hopelijk hebben we binnenkort meer goed nieuws over verdere toerplannen. Toevallig gaan we deze week toeren met Hangover In Minsk, ons andere project. Let wel, het album, genaamd Party Is Over, is anderhalf jaar geleden uitgekomen. Als het toeren aankomt, zijn we overduidelijk niet de rapste. En ja, het opzetten van een toer wordt onder de huidige politieke en economische omstandigheden steeds lastiger.
Om het interview toch op een positieve noot te eindigen, wil ik graag van jullie weten welke albums jullie de lezers van Rockportaal kunnen aanbevelen.
Nokt: Voor mij zijn dat Turn Loose The Swans van My Dying Bride en Moon In The Scorpio van Limbonic Art. Van meer recent uitgebrachte platen kan The Shape Of Fluidity van Dool, Forever We Burn van High Parasite en Zmarlym’s Druga Fala.
Jaŭhien: Ik hou het bij Aspera Hiems Symfonia van Arcturus, Mass IIII van Amenra en Bilateral van Leprous.