Je kent het wel. Dat album dat steeds weer in je playlist verschijnt. Een plaat die herinneringen oproept. Een klassieker die bekend of onbekend is voor het grote publiek. Rockportaal plaatst regelmatig een recensie van een classic album. Deze keer de industrial metal klassieker van een maatschappijkritische legende die deze keer echt (maar dan ook echt) afscheid gaat nemen. Denken we…
Waar Ministry ooit floreerde met (dark)electro/ industrial kregen de elektrische gitaarriffs steeds nadrukkelijker een hoofdrol. Dat explodeerde op dit furieuze album. Mastermind Al Jourgensen fulmineert tegen alles wat er mis is in de maatschappij. Zijn teksten laten weinig heel van vooral het Republikeinse kamp en de presidenten die zij leveren. Bush is bijvoorbeeld altijd een fijn onderwerp geweest om lekker tegenaan te schoppen. Ook de huidige president krijgt er stevig van langs, maar deze keer zijn ook degenen die op hem stemmen een geliefd onderwerp. Andere hoofdrolspeler is bassist Paul Barker op dit album. De tegenpool van de ultra extravagante Al zorgt ook tijdens het schrijven van de nummers voor een passend tegenwicht.
ΚΕΦΑΛΗΞΘ Psalm 69: The Way to Succeed & the Way to Suck Eggs geeft een duister inkijkje in de wereld waarin we ons (steeds meer) begeven. Opener N.W.O. (New World Order) is direct een instant hit binnen de underground. De dreigende gitaarriffs, het rollende drumgeluid en de staccato opbouw zorgen voor een knallende opener. De kenmerkende enigszins vervormde felle stem van Al Jourgensen zorgt voor de finishing touch. De video van dit nummer is het bekijken waard omdat het zo passend is bij de sfeer van Ministry. Duidelijker kan een boodschap niet zijn. Het zo mogelijk nog furieuzere Just One Fix vervolgt de plaat. De gitaarriffs zullen de Teutoonse strijders van Rammstein ongetwijfeld geïnspireerd hebben. Ondanks de furieuze teksten en de keiharde muziek blijft vooral hangen dat het zo melodieus klinkt. Stilstaan is geen optie. TV II ontspoort in een soort van electro punk in overdrive. Geen concessies, gewoon gaan. Hero houdt het voet stevig op het gaspedaal. Jesus Built My Hotrod is industrial rockabilly waarop niet Al, maar Gibby Haynes er met zijn zang alles aan doet om de snelle muziek bij te houden. Vreemd genoeg is dit een van de hardste en snelste nummers van de plaat die tegelijk een underground hit werd. Tot die tijd is de start fel, furieus en hard passend in de categorie ‘no rest for the wicked’. De relatieve rust komt pas met Scare Crow. Het tempo van de muziek wordt lager, maar de dreiging niet minder. Het nummer sleept je in bijna achtenhalve minuut de duisternis in. Het is ook horror galore met samples van films Nightbreed, The Exorcist III en Brutes and Savages. Dat we een sample horen die lijkt op How Soon Is Now? van The Smiths past bij de oorspronkelijke invloeden van Ministry. Het geloof gaat je ook niet redden, want de band is absoluut niet terughoudend om het geloof een hak te zetten. Vooral de dominees die zich eerder richten op geld verdienen en daarvoor het geloof inzetten zijn een gewillig slachtoffer. De darkambient invloed op het verder industrial metal georiënteerde Psalm 69 is daar een uitstekend voorbeeld van. Corrosion is een beetje van alles wat en lijkt vooral te leunen op het verleden van de band. Dat de bandleden van Ministry ook bekend staan om haar drugsgebruik is niet alleen tijdens Just One Fix te horen. Grace maakt de waanzin van de plaat af. Inmiddels ver verwijderd van de industrial metal en de kwade boodschap van het begin van de plaat, maar nog steeds heftig en dreigend.
Dit album is het ultieme transitiealbum van Ministry. Na dit album bouwde de band vooral voort op dit (metal)geluid. Het is niet voor niets dat deze band gezien wordt als een van de grondleggers van de industrial metal. De band kent nog hoogte en dieptepunten. Op het vlak van kwaliteit, maar ook de onderlinge relaties. Live shows zijn doorgaans een grote peppil. Stuiteren als basis en vol met klassiekers. Zo’n live show is nog een keer te zien onder de noemer Hate To Go, Goodbye Europe 2027. Vrijdag 2 april staat Ministry in de TivoliVredenburg met Die Krupps. Zondag 4 april doen ze het dunnetjes over in het Ancienne Belgique in Brussel. De band heeft al vaker aangekondigd afscheid te nemen maar dit lijkt echt de laatste keer en een echt afscheid. Maar zoals de titel al suggereert Al en Ministry ‘Hate To Go’. Dus wie weet wat de toekomst brengt.