Het is alweer (te) lang geleden dat ik in Kulturfabrik in Krefeld geweest ben. Als het gaat om bijvoorbeeld synthpop, darkwave en postpunk dan is Duitsland (en België) nog steeds het Walhalla. Vanavond is de zaal niet uitverkocht. Toch is de zaal aardig vol. Met voldoende ruimte voor de dansers en springers onder ons om zich heerlijk uit te leven.
Dat is ook nodig, want MESH heeft met The Truth Doesn’t Matter, goud in handen. De Britten besluiten dan ook terecht dat dit album vanavond alle aandacht krijgt. Maar liefst dertien nummers van hun laatste officiële plaat komen voorbij. Vanaf de start met A Storm Is Coming laat het viertal direct horen dat ze uitstekend op elkaar ingespeeld zijn. Wel klinkt de (samen)zang minder bombastisch dan op plaat. Het geeft het optreden een echt live gevoel. Mark Hockings is uitstekend bij stem en de achtergrondkoortjes worden kundig gebracht. Wel heeft Mark heel soms moeite om boven het massale geluid van keyboards en drums uit te komen. Bij zijn aankondigingen en korte verhalen tussen de nummers door is hij soms ook moeilijk te verstaan, maar dat komt vooral door het gejuich en gejoel van het publiek.
De band heeft dus gekozen om vooral hun laatste officiële plaat te promoten. Dat dit erg gewaardeerd wordt blijkt wel uit de enthousiaste reacties van het publiek. Het is dan ook genieten van mooie live uitvoeringen van nummers als The Truth Doesn’t Matter, I Lost A Friend Today, Hey Stranger, Kill Us With Silence, I Bleed Through You, Not Everyone Is Lonely en Trying To Save You. Dat het aanwezige publiek hun laatste studioplaat ook weet te waarderen blijkt uit het fanatieke dansen en het hartstochtelijk meezingen. De dynamiek tussen band en publiek stoomt op richting een waanzinnig hoogtepunt.
Verder zet MESH nog wat oudere, maar zelfs ook nog wat nieuwe nummers in de spotlight. De nog uit te komen EP Fallen Angel, die volgens het label geen EP genoemd mag worden, krijgt aandacht met het titelnummer, Tilt en Not This Time. Het tekent de zelfverzekerdheid van de band dat ze zoveel nieuw werk durven te spelen. De fans van oudere tracks worden niet helemaal vergeten en kunnen meezingen en dansen op onder andere Lone Wolf, My Protector, Born To Lie en State Of Mind.
Last Man Standing start de eerste toegift. Het luidkeels meezingen van het aanwezige publiek op het daaropvolgende Taken for Granted eindigt pas wanneer de band nog een keer terugkomt met Exile. Het is het einde van een prima set en een uitstekend optreden.
Voorprogramma BLACKBOOK laat horen waar synthpop soms iets ’te goed’ in is. Herhalen van makkelijk mee te zingen refreinen en doeltreffende beats. Dat kan soms erg simpel worden. De nummers volgen vooral de bekende platgetreden paden. Het zorgt voor makkelijk in het gehoor liggende teksten en lekker op te bewegen beats. Leuk als voorprogramma, maar iets meer diepte mag wel.
De sfeer van de hele avond is gemoedelijk en positief. Het is een heerlijke vibe. Publiek staat al te swingen bij opener BLACKBOOK en dat stopt niet bij MESH. De popzalen in Duitsland zijn vaak omgebouwde fabrieken, maar het zorgt wel voor veel en een eigenzinnige sfeer. Het heeft soms effect op het (vaak galmende) geluid, maar daar is vanavond geen enkele sprake van. Mooie avond en de reis meer dan waard.
Foto’s: Ron Schoonwater
