Dit jaar mogen we dubbel smullen op Retropop. Het is de eerste keer dat het een tweedaagse festival is en als ik op vrijdag aankom is het gezellig druk op het terrein. Eerst maar eens langs de leuke standjes lopen en genieten van de aanblik van de grote hoeveelheid horeca standjes. Een prachtige reuzenrad geeft het festival nog meer gezelligheid. Het is ontzettend warm, maar gelukkig zijn er op veel plaatsen water vulpunten wat zeer wordt gewaardeerd door de bezoekers.

De eerste artiest die op de MainStage opent is Ronnie Flex. Eerlijk gezegd ken ik zijn muziek niet, maar ik zie een vrolijke en enthousiaste zanger die het publiek goed weet te vermaken. Dat is ook het leuke van Retropop. Er is voor elk wat wils. Er zijn maar liefst 5 stages en ook nog een huiskamer. Aangezien je soms moet kiezen heb ik de band Razz helaas niet gezien.

De volgende band waar ik naar toe ga is K’s Choice. Ik vraag mij af welke hits ze ook alweer hebben gehad, maar zodra ik hun liedjes hoor heb ik gelijk dat aha-moment. Je zingt het zo mee.

Racoon is opgericht in 1997 en ze zijn voor de tweede keer uitgenodigd. Hun show van vijf kwartier vliegt voorbij. Ze zijn een erg leuke band op de bühne en ze spelen veel hits zoals Love you more en het wonderschone nummer Oceaan om mee te kunnen zingen. Fisher-Z is ook al eerder op Retropop geweest. Deze keer staat hij op de Nolimitstage. De tent is afgeladen vol. Iedereen brult mee met So Long en Marliese. Geweldige zanger en leuk dat hij wederom welkom is. Rond 22.oo stroomt het publiek toe naar de MainStage. Niemand minder dan Ronan Keating, zanger uit de band Boyzone komt zijn opwachting maken. Het nummer If tomorrow nevers comes zorgt voor veel zwijmelende gezichten, iedereen geniet. Hij vertelt dat hij speciaal voor ons uit Australië is gekomen en morgen weer terugvliegt. Bijzonder leuk om deze man live te horen zingen. De avond is bijna om als ik wordt verrast door een hele bijzondere band. De laatste band vanavond zijn de Daredevils en ze zetten de tent op de kop. Deze band knalt door de geluidsbarrière. Non stop hits die elkaar in hoog tempo afwisselen. Heel knap gedaan. Iedereen springt en host en alles wordt uit volle borst meegezongen. Dat zijn nou de juweeltjes op een festival. Zo’n verrassing waardoor je met een grote grijns de dag kunt afsluiten. Wat een show, enthousiasme en feeststemming. Het is inmiddels al 1 uur in de nacht dus tijd om naar huis te gaan en bij te tanken voor festivaldag twee.

De zaterdag start voor de Retropop bezoekers om 13.15 uur. Een heerlijke lange dag voor de boeg met ook vandaag weer hele aangename verrassingen.

 

Ik start bij de Tributestage om Wild Romance te zien. Deze Herman Brood band heeft oudgedienden gitarist David Hollestelle en bassist Gee Carelsberg in de band. Met de sound zit het dus helemaal goed. De zanger staat amper stil en weet het publiek goed op te zwepen. Ik zie zowat alle kelen meezingen. Zoveel hits die we gewoon allemaal kennen. Zodra de intro van Saturday Night wordt ingezet juicht het publiek nog meer. Leuk feestje om de dag mee te beginnen.

Op de MainStage gaat Chef’ Special van start. De band komt uit Haarlem, maar heeft ook veel succes in het buitenland. De zanger zorgt voor een mooie show op de bühne. Het nummer Amigo past ook helemaal bij het weer. Hij zoekt veel contact met het publiek en dat is erg leuk. Aangezien ik weer moet kiezen zie ik maar een klein gedeelte van EUT hun show. De zangeres brengt de show vol passie. Echt een band die in de toekomst vast groot gaat worden.

Hierna op naar Bananarama. Feest der herkenning! De dames touren sinds vorig jaar weer in originele bezetting en de vele hits uit de jaren 80 gaan er in razende tempo door. Het nummer Venus en I heard a rumour gaan er helemaal in als gesneden koek. Echt super om alles mee te zingen.

Aangezien ik Anastacia absoluut niet wil missen moet ik Jeangu Macrooy en Canshaker Pi overslaan. Natuurlijk ken ik de songs van Anastacia, maar jeeee. Deze dame live op stage in Emmen…wat een geweldige show met twee prachtige danseressen aan haar zij. Ze zijn met hun drieën 1 brok energie. Bij de start van I’m outa love en Left outside alone komt het hele terrein in beweging. Niemand staat nog stil. Dit is een show waar je je geen seconde bij hoeft te vervelen. De tijd vliegt voorbij en iedereen is onder de indruk van deze show.

Waylon speelt in op de Futurestage en zijn show is heel prettig rauw, ruig en doorspekt met rock and roll. Ik kan helaas niet tot het eind blijven en ik neem mij voor om gauw een kaartje te gaan kopen voor 1 van zijn volgende shows.

Dit jaar nog een band die eerder on stage heeft gestaan. Ik kan niet wachten tot ze van start gaan: The Orchestra!! Deze band met veel leden van ELO is een geoliede machine die de ene na de andere andere superhit brengen. Mister Blue Sky, Don’t bring me down, Confusion. Noem alle hits maar op. Genieten met een grote G!!! Op de Nolimitstage staat de band PIL. Zanger Johnny Rotten brengt zijn show vol overtuiging. Ik hoor veel Engelssprekend publiek om mij heen. De fans zijn hem duidelijk gevolgd. Aangezien het echt een dag van kiezen is (luxe probleem) moet ik jammergenoeg de bands Rootsriders, The Godfathers, Roland Gift en Uriah Heep overslaan. Helaas kom ik de tent niet in bij het optreden van Marijn Fisher. De tent is afgeladen vol en iedereen brult de Hazes hits mee. Ook buiten krijg je er dus nog genoeg van mee. Gelukkig weet ik wel tijdig binnen te komen bij zanger Bouke. Deze geweldige zanger uit hometown Emmen verwent het publiek met o.a. prachtig gezongen Elvis hits. Heel knap want als je hem hoort en ziet dan begrijp je dat hij een groot Elvis bewonderaar is. Wij genieten allemaal van deze leuke zanger en zijn band. Tja, de dag vliegt om.

Nog een extra traktatie is dat Ralph de Jongh twee keer optreedt in de huiskamer. Deze zanger zingt alles uit zijn tenen, blues en de maat wordt regelmatig meegestampt op zijn klompen. Een zanger die je gewoon moet zien. Hij zit tussen platen en boeken in, echt een huiskamer.

Laatste act op de MainStage is mister Bryan Ferry!! Hij was lange tijd de zanger van Roxy Music. Hij heeft een grote band bij zich en twee prachtige zangeressen. Gelukkig zingt hij ook veel nummers van Roxy Music zoals Slave to love. Zijn stem klinkt werkelijk als een dijk. Nog iemand met een dijk van een stem is Chi Coltrane. Deze grande dame zit achter haar vleugel en mensen genieten zichtbaar van haar optreden. De afsluiter op de Tributestage is Forever Amy. Deze dame heeft zich echt toegelegd op de muziek van Amy en ze is een prachtige dame om te zien.

Mijn dag is in een roes omgevlogen…. Ik zie op mijn mobiel dat ik op beide dagen totaal 9,5 kilometer heb afgelegd. Vanuit het reuzenrad heb ik foto’s gemaakt van het terrein. Het ziet eruit als een droomfestival en dat is het ook dit jaar weer voor de vele bezoekers. De organisatie wil de volgende editie in juli 2019 plannen. Ik laat mij graag weer net zo aangenaam verrassen. Ik weet nu al dat dit absoluut gaat lukken. Topteam, zowel organisatie als de vele vrijwilligers. Gastvrijheid, verrassende optredens en goede zorg voor alle bezoekers. Echt een festival die je gewoon niet mag missen al is het alleen al om de sfeer. Respect!