Dat een bekend lid in de bezetting veel kan doen, wordt bewezen door het Duitse Samurai Pizza Cats, want slechts vijf jaar na de oprichting begint de band aan wederom een nieuwe tour. Eerder dit jaar moest de band het nog doen met een plek onder From Fall To Spring in De Nieuwe Nor, maar momenteel zijn de Duitsers bezig aan een eigen headlinetour door Europa. Ze nemen vanavond Babybeard en Böse Fuchs mee naar Tilburg, en dat niet alleen, want de Hall of Fame is zelfs uitverkocht.
Aan het eveneens Duitse Böse Fuchs de eer om de avond af te trappen. Het project is in 2019 opgericht voor Valeria Nash, maar is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot duo, samen met haar partner Max Nash. De muziek is moeilijk te omschrijven, want naast metal horen we vanavond ook industrial- en elektronische invloeden, vermengd met een alternatief rockgeluid.
De band wordt live slechts ondersteund door een drummer en het echtpaar neemt daarnaast regelmatig een gitaar in de hand. Soms beiden, soms één van de twee en soms komen de gitaren zelfs volledig van tape. De cohesie is ver te zoeken, maar het charisma van het koppel is aanstekelijk, waarbij er ook moeite is gestopt in de outfits. Zo staat Valeria in een ruimtepak op het podium en houdt Max er een alternatievere stijl op na. Muzikaal is het afwisselend met nummers over diepere onderwerpen, zoals narcisme en liefde, waarbij vooral meezingers als Judas beter overkomen.
Met slechts een half uur speeltijd wordt er goed gebalanceerd tussen metalgedreven gitaarpartijen en meer dansbare ritmes. De frontvrouw heeft een uitstekende rauwe strot, terwijl de frontman het moet hebben van zijn zoete cleans. Vooral de hardere nummers komen beter tot hun recht in deze setting, maar al met al gaan alle nummers van dit duo er prima in, jammer van de vele backingtracks.
Met slechts een korte pauze is het tijd voor Babybeard. Voor mij volkomen onbekend en ik ben dan ook verbaasd om te zien dat er geen ombouw heeft plaatsgevonden. Babybeard is namelijk een drietal dat zich volledig toespitst op het zogenaamde Kawaii-metal genre, maar bij dit drietal wordt slechts de zang live vertolkt. De groep bestaat uit de opvallende Richard Magarey (AKA Ladybeard) en draagt een kort roze rokje, terwijl hij ondertussen danspasjes doet en deathgrowls laat horen. Hij wordt bijgestaan door de Japanse zangeressen Suzu en Mahri, die beiden de choreografie uitgebreider uitvoeren en de typische Japanse vocals verzorgen.
Geen typische show dus, maar vooral visueel spektakel. Voor fans van het genre zal dit vast tof zijn, maar ik raak heel snel uitgekeken op de repetitieve pasjes en zanglijnen, waarbij dus ook absoluut instrumenten missen. Het publiek reageert desalniettemin uiterst positief en eet uit de hand van Ladybeard, die maar wat blij is om hier te mogen staan. De Babymetal cover van Pa Pa Ya! en het recente Semi-Final zorgen voor de meeste respons, waarbij er actief wordt meegedanst en gezongen door een deel van de aanwezigen. Ik ben maar wat blij dat het er na een half uur eindelijk op zit.
Twintig minuten later is het dan eindelijk tijd voor Samurai Pizza Cats, waarvan ook verreweg de meeste shirts te zien zijn. Naast Electric Callboy, want met Daniel Haniß in de gelederen heeft de band al aardig wat bekendheid vergaard. Waar hij er eerder in Heerlen niet bij kon zijn door verplichtingen met zijn andere band, is hij vanavond gewoon aanwezig.
De nummers zijn veelal humoristisch van aard en zijn een combinatie van metalcore en deathcore, waarbij er sterk op elektronische backingtracks wordt geleund. Eerder dit jaar kwam Press Start uit als tweede langspeler en vanavond wordt meer dan de helft van die plaat ten gehore gebracht, terwijl het debuut bijna volledig wordt gespeeld. Het nieuwe From Zero is het openingsnummer vandaag, waarna de eerste moshpit al direct een feit is.
Vocalist Sebastian Fischer oogt vrolijk en lijkt er vandaag echt zin in te hebben. Dat is niet alleen te merken aan het goede stemgeluid, maar ook in de toespraken en dadjokes tussen de nummers door. De korte metalcore wisselen elkaar in snel tempo af, waarbij de ene riff zorgt voor een circlepit en de breakdowns een wall of death weten te creëren. De eerste paar nummers lijden nog onder te hard afgestelde drums, maar dat wordt vrij snel verholpen.
Veel van de nummers hebben op plaat een gastbijdrage, die live wordt gezongen door één van de bandleden of volledig van een bandje komen, zoals Have A G.O.O.D Day (met Emmy Mack van RedHook) en Freakshow (met Maria Lessing van Future Palace). Toch krijgen we op Ramen-Man wel, zoals op de nieuwe plaat te horen, de live feature van Babybeard, waarbij ook de choreografie terug is van weggeweest.
Hoogtepunten van de set zijn het recente Fear No Slice en het meer deathcore benaderende Pandastruck. Samurai Pizza Cats wil graag een foto maken met het publiek, maar er is tevens nog tijd voor één nummer. Zoals verwacht sluit de band af met hun grootste hit Pizza Homicide, waarbij wederom Babybeard ten tonele treedt en Ladybeard de vocalen overneemt van Nico Sallach (Electric Callboy) die op het album te horen is. De Duitsers laten geen seconde onbenut en spelen in tachtig minuten bijna hun hele repertoire en dat doen ze uitstekend. In de categorie partymetal is dit er één om in de gaten te houden, want een feestje bouwen is wel voor deze Duitsers weggelegd.