Voor Nederland gaat Novelization naar Wacken Open Air, voor België is dat Witchlords. Witchlords haalde het zaterdag in de Belgische finale nipt van Insomnia.
Er waren heel wat veranderingen aan de Belgische Wacken Battle. Er is de nieuwe locatie. De vertrouwde Volkskring in Zingem werd ingeruild voor het JOC in Tielt (B). Voorts gingen de voorrondes op de schop en werd er gesleuteld aan het puntensysteem. Oorspronkelijk zouden acht bands de finale spelen, dan zes en uiteindelijk werden het er zeven. Eén band had de selectie pas heel laat teruggevonden in de email-spam en werd nog toegevoegd aan de finale. Met een beperkte tijd tussen de de datum van de bekendmaking van de selectie en de battle zelf, waren er weinig mogelijkheden voor de bands om hun fans mee te krijgen naar Tielt. De opkomst kon beter, maar desondanks werd het een leuke avond met een paar interessante ontdekkingen.
Carasidem is een jonge Brusselse band die een mix brengt van djent, metalcore en deathcore. Deze band heeft niet zo gek veel opgetreden en dat vertaalt zich in een heel statische show. Muzikaal en in de lyrics ontbreekt het nog wat aan eigen identiteit, maar Carasidem laat op zich wel interessante stukken horen en er is duidelijk ambitie om nog te groeien.
Rage Feeds Death komt uit Antwerpen en de Kempen en brengt een leuke crossover van agressieve thrash en militante hardcore, al lijken er soms ook stukjes cosmic stoner in de mix te zitten. Ze laten zich echt niet in één hokje duwen. Deze band stond in 2023 in de band battle in Middelburg voor een stek op The Rock Circus. Dat doel hebben ze toen niet gehaald. In Tielt druipt het spelplezier van de bandleden af en op zich is er weinig mis met deze band: heel matuur, podiumvast en technisch sterk. Dit was nog maar het eerste concert sinds Rage Feeds Death afscheid nam van de tweede gitarist, maar dat zag je nauwelijks in de performance. Deze band stond vooral met de juiste attitude op het podium. Er waren probleempjes met een microfoon en met de gitaar, maar telkens werden de tracks netjes afgewerkt. Frontman Maarten deed iets leuks met een posthoorn/jachthoorn, maar als gimmick voegde dat weinig toe. Wacken is op dit moment misschien wat hoog gegrepen voor deze band, maar dit wordt een vaste waarde voor het clubcircuit.
Bij de entourage van Behind The Veil waren de verwachtingen hoog gespannen. Niet onterecht, want deze band heeft eerder al vlot twee andere bandbattles gewonnen. En Behind The Veil heeft net de EP Betrayed By Shadows uit die goed ontvangen is door de pers (ook bij Rockportaal) en de fans, wat hen recent een reeks leuke concerten heeft opgeleverd. De tracks van de EP vormden de basis van de set in Tielt. Misschien lagen de verwachtingen te hoog. Een derde plek is leuk, maar daar was deze band niet voor naar Tielt gekomen. Het bandconcept met twee heel verschillende vrouwelijke vocalen werkt. De dames vinden elkaar ook blind op het podium en visueel gebeurt er veel op het podium. Muzikaal wordt het gegeven van twee gitaristen te weinig uitgespeeld en missen we misschien nog wat diepgang. Behind The Veil staat dit jaar dan misschien niet op Wacken, ook zonder die hoofdprijs zullen zij een mooi traject afleggen.
Cuttermess is een crossover-metalband uit Oost-Vlaanderen. Ze hebben al twee releases uit: Take ‘m To The Guillotine (2020) en Lie/Sense (2025). Ze spelen regelmatig in Nederland (Gorinchem, Leiden, Amsterdam, Oostburg, Aardenburg, Eindhoven). Ze rijgen de leuke supports aan elkaar: Infliktion, Hiraes, October Changes, Fire Within, Epinikion en Infected Rain. Opvallend is dat ze al het podium gedeeld hebben met vier eerdere winnaars van de Belgische Wacken Battle (Behind Bars, Poseydon, Primal Creation en Objector) en de recent in de band gekomen bassist komt ook al van bij voormalig winnaar Poseydon. In de set in Tielt brachten ze vier tracks uit Lie/Sense. Zanger Kris kwam op in een badjas, was gul met grapjes en had zelfs een bindtekst voorbereid in het Duits. Want Wacken, dat is ten slotte toch in Duitsland. Grappig zijn, dat moet je goed doseren en het moet voor iedereen duidelijk zijn. Die badjas was maar één minuut grappig. Daarna hebben we ons met z’n allen staan afvragen waarom we dat nou eigenlijk grappig vonden. Cuttermess is een prima band met degelijke tracks en uitstekende muzikanten. Een terechte finalist.
Skobbejak was een beetje de vreemde eend in de bijt, met hun mix van postmetal, stoner, posthardcore en punky lyrics. Tot voor kort was dit punkband Fubar. Als Skobbejak (kwajongen) was de finale in Tielt nog maar hun tweede concert. Voor hun eerste deelden ze het podium met Columbarium en The Desolation Process. Dit was een heel aangename verrassing voor velen. Muzikaal moet er misschien nog wat gekneed worden aan de nummers, maar de driestemmige zang was een knisperend fris concept. Fear of Life klonk al bijzonder goed. In Tielt ontbrak er rook en de juiste belichting om helemaal in de sfeer te komen voor deze band en de wedstrijd-set was bovendien wat kort. Kwatongen beweren dat het voor een band uit het postmetal/stoner/sludge/doom-universum onmogelijk is om de Belgische Wacken Battle te winnen, terwijl deze band het tegendeel bewezen heeft. Met een iets ‘rijpere’ versie van Skobbejak zat er misschien al een podiumplek of meer in.
Insomnia is een band uit Luik die grossiert in metalcore en powergroove. De band bestaat al zowat 30 jaar. In 2019 haalden ze al eens de finale van de Belgische Wacken Battle. Toen moesten ze de duimen leggen voor Primal Creation. Een jaar later wonnen ze via een andere battle hun stek op Durbuy Rock. Door corona konden ze die overwinning pas in 2021 verzilveren. Later dat jaar overleed zanger Fred en daarna bleef het lang stil bij Insomnia. Met nog maar eens een nieuwe bandsamenstelling kwamen ze vol vertrouwen naar Tielt. De set was minutieus uitgekiend en de band had eigen extra verlichting en eigen technici voor licht en geluid mee. De intro kwam van een didgeridoo, bespeeld door iemand met een verentooi zoals van een native Amerikaan. Diezelfde didgeridoo zat in de outro. Voorts hanteerde deze band een soort van pletwals-tactiek. Het zag er dan wel heel professioneel uit, toch was niet iedereen helemaal overtuigd. Het was ze nochtans gegund. Met slechts een paar punten verliezen is zuur als je dit zo hard voorbereid hebt. Misschien kunnen ze zich optrekken aan de gedachte dat bands die de finale net niet gewonnen hebben, het vaak ver kunnen schoppen. Denk aan Cathubodua, Signs of Algorithm en Painted Scars.
Zou het kunnen dat de loting voor de volgorde waarin de bands aantreden, dat dat de doorslag geeft? Dit is de derde editie op rij waarin de band wint die als laatste mag aantreden. Witchlords is geen onbekende voor wie Rockportaal al enige tijd volgt. Deze powermetalband zagen we in 2023 reeds in het voorprogramma van Hunter in de Asgaard in Gent en we deden reeds een interview met frontman Kristof naar aanleiding van de release van hun debuutalbum Demons in the Dark in 2019. Witchlords laat zich voor de lyrics inspireren door tabeltop-wargames als Heroquest en Dungeons & Dragons. Kristof werd opgeleid tot zanger door Ralf Scheepers van Primal Fear. De band speelt vooral concerten in Vlaanderen, als support van Killer, Fireborn en Razorblade Messiah.
Toen we Witchlords in 2023 voor het eerst aan het werk zagen, hadden we nog opmerkingen over de podiumvastheid van enkele bandleden. Daar is inmiddels aan gewerkt. Kristof is een prima vocalist en entertainer en gitarist Pieter haalt uit met snedige riffs en solo’s. In de set zat vooral ouder werk – dat ze uiteraard goed in de vingers hebben – naast één nieuwe track (See Me In The Light). Witchlords was met een gezonde ambitie naar Tielt gekomen en was toch een beetje (blij) verrast dat ze net iets meer punten scoorden dan Insomnia.
Na de bekendmaking van de resultaten was niet iedereen blij. Dat heb je natuurlijk met elke band battle. Het ligt niet voor de hand om bijvoorbeeld postmetal te gaan vergelijken met powermetal of djent. Het ene jurylid kijkt naar de performance en het talent van een band terwijl een ander jurylid misschien vooral de potentiële groeimogelijkheden ziet. Zoals sommigen denken te weten wat het Wacken-publiek wil zien en horen, terwijl anderen een band naar voren schuiven die de beste ambassadeur van België zou moeten zijn. Elke mening heeft zijn waarde.