Home » Black Spikes’ Agni: Deze eigenzinnigheid is de basis voor onze muziek

Black Spikes’ Agni: Deze eigenzinnigheid is de basis voor onze muziek

door Raymond Westland
91 views 9 minuten leestijd

Een van de meer eigenzinnige en originele band die ik de laatste tijd heb gehoord, is het Litouwse Black Spikes. Met hun nieuwe album Ydos staat de band op het punt om door te breken naar een groter publiek. Reden genoeg om van gedachten te wisselen met Agni, de zangeres en tekstschrijver van de band. Onderwerpen van gesprek waren het wel en wee rond het nieuwe album, het zingen in de eigen moedertaal, de spraakmakende videoclips en het leven in de dreiging van Poetin’s Rusland.

Het nieuwe Black Spikes, Ydos, is een van betere album die ik de laatste tijd gehoord heb. De band heeft een geheel eigen geluid binnen het metalcore genre. Hoe is dit zo ontstaan?

Dank je! Ons bandgeluid heeft zich op een organische manier ontwikkeld. Als band houden we van experimenteren en ons verder ontwikkelen. Waarom zou je iets doen dat al door velen anderen is gedaan? Natuurlijk is het tegenwoordig moeilijk nog iets origineels te doen, omdat bijna alles muzikaal al bijna is gedaan. Desondanks proberen het we toch. Ydos komt voort uit wie we zijn als band en waar we muzikaal voor staan.

Je zingt in je eigen moedertaal. Voor mij als buitenstaander geeft dat de muziek een extra mysterieus randje. Wat betekent het voor jou om in je eigen taal te zingen?

Toen we met Black Spikes begonnen, was het zingen in onze eigen taal eigenlijk amper een punt van discussie. Het voelde heel natuurlijk. Ook luisteraars die onze taal niet begrijpen, waarderen het juist dat ik in mijn eigen taal zing. Het geeft Black Spikes ook wat eigens. Als tekstschrijver kan ik mijn gevoelens beter en dieper uitdrukken in mijn eigen taal. Als ik mijn teksten in het Engels zou schrijven, levert dat hooguit iets oppervlakkigs op, omdat het niet mijn eigen taal is. Bijna iedereen zingt in het Engels, dus waarom zouden we dat als Black Spikes ook doen?

Inderdaad. Jouw zangstem is behoorlijk bepalend voor het totale bandgeluid. Op het ene moment klink je bijna als Lana del Rey en Chelsea Wolfe om vervolgens uit te kunnen halen als Angela Gossow (ex Arch Enemy) in haar beste dagen. Hoe heb je je eigen zangstijl gevonden?

Ik zing eigenlijk al mijn hele leven, dus de cleane vocalen beheerste ik al. Mijn extreme zangstem heb ik zo’n vijf jaar geleden gevonden en ik zie het als een geweldig instrument om mee te spelen. Met die stijl van zingen kan ik een veel grotere waaier aan emoties in onze muziek stoppen. Ik beleef er zoveel lol aan. Tijdens de opnamen van ons eerste album kwam ik erachter dat ik dit soort extreme vocalen aan kon. Black Spikes klonk toen geheel anders als tegenwoordig. We speelden een soort van melodieuze hardrock waarbij ik als zangeres alleen cleane vocalen gebruikte. Ik voelde een gemis, omdat ik een hele set aan emoties niet in mijn zang kon gebruiken. Met ons huidige bandgeluid is dat gelukkig geen punt meer, haha.

Het zowel clean kunnen zingen als je extreme vocalen gebruiken, vergt het nodige van je stembanden. Hoe hou je je stem intact?

Je hebt gelijk, deze manier van zingen is behoorlijk belastend. Toen we eerste echte toer deden, was ik bang dat ik mijn stem zou verliezen. Gelukkig viel het uiteindelijk allemaal mee en mijn heeft mijn stem zich goed gehouden. Er zijn een aantal simpele regels waar je je als zanger of zangeres aan moet houden, namelijk voldoende rust, genoeg water drinken en je stem niet forceren. Je moet goed voor jezelf zorgen. Als ik zou  feesten, heb ik een week geen stem meer, haha.

Om nog even op Ydos terug te komen, wat kan je vertellen over het creatieve proces en op welke wijze verschilde dat van eerdere ervaringen?

We waren ontzettend gemotiveerd om het beste uit onszelf te halen qua nummers. Het feit dat Napalm Records ons steunt en dat we aan het begin staan van een geheel nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de band zorgde voor extra motivatie. Het scheelt ook dat er nu een groot team achter ons staat, terwijl we in het verleden alles zelf moesten doen als band. Het schrijfproces voor Ydos duurde in totaal vier maanden, niet echt lang dus. Tijdens het schrijfproces zijn we als band een stuk hechter geworden en zijn we alles een stuk professioneler gaan aanpakken. Het opnamesessies vonden voornamelijk in de weekenden plaats. We hebben ook de tijd genomen om alle ideeën qua muziek, concepten en teksten goed door te nemen, waarbij ieder bandlid zijn/haar ideeën kon inbrengen. Dit zorgde voor een sterker groepsgevoel. Black Spikes bestaat uit eigenzinnige leden met verschillende karakters die allemaal hun eigen ideeën en visie op dingen hebben. Dit zorgt vaak voor interessante discussies. Deze eigenzinnigheid is de basis voor onze muziek.

Kan je de interne banddynamiek nader omschrijven?

Yaga is een zeer getalenteerde gitarist en hij is de hoofdcomponist in de band. Bijna alle nummers op Ydos komen grotendeels van zijn hand. Onze andere gitarist Mazvis helpt hem met schrijven en arrangeren van de nummers. Zelf ben ik verantwoordelijk voor de teksten en zanglijnen. In de regel komt Yaga met een muzikaal idee, al dan niet geholpen door Mazvis en dan probeer ik daar zanglijnen bij te verzinnen. Daarnaast heb ik zelf ook vaak ideeën voor arrangementen en die geef ik weer door aan Yaga, zodat hij mijn opmerkingen in de muziek kan verwerken. Dit proces herhaalt zich net zo vaak totdat we als band tevreden zijn over het resultaat. Met zijn drieën zijn we verantwoordelijk voor de muziek. De andere bandleden hebben kwaliteiten op andere vlakken. Zo houden Sime (bassiste) en ik ons bezig met het visuele aspect van de band en de inhoud van de videoclips. We hebben allemaal onze rol in de band en we vullen elkaar aan qua vaardigheden.

Het visuele aspect is een onderscheidend onderdeel van Black Spikes. Dit komt terug in de videoclips, de kleding en de aankleding van het podium tijdens liveoptredens. Kan je hier wat meer over vertellen?

Natuurlijk, graag zelfs! Een aantal videoclips liggen qua narratief en thema in elkaars verlengde, terwijl andere clips op zichzelf staan qua thema en verhaallijn. Een voorbeeld is de videoclip van Revana dat het thema wraak heeft. Als basis voor de verhaallijn van die clip hebben we een aantal gebeurtenissen die tijdens heksenvervolgingen uit lang vervlogen tijden gebruikt hebben plaatsgevonden. De videoclip zelf is opgenomen op een plek waar daadwerkelijk heksenvervolgingen hebben plaatsgevonden. Het is tegenwoordig een openlucht museum over de Litouwse geschiedenis. We vinden het leuk om elementen uit onze nationale geschiedenis in onze clips te verwerken. Het nummer Imperatorė gaat over het leven van Cleopatra. Het verhaal gaat dat ze haar echtgenoot om het leven met een bepaald type bloem. Deze bloemen groeien ook in Litouwen. Sterker nog, ik ben opgegroeid op een boerderij waar deze bloemen groeiden. Toen ik de tekst schreef voor Imperatorė las ik dus over de bloemen en dat zorgde voor inspiratie voor het verhaal achter de tekst. Bizar hoe dingen kunnen lopen, haha.

Heel bizar inderdaad. Nu je het toch over thema’s hebt, kan je wat dieper ingang op de thema’s en concept achter Ydos?

Sime en ik hadden al langere tijd de wens om een soort conceptalbum te maken. Na meerdere gesprekken over menselijk gedrag en hoe dit intermenselijke relaties beïnvloedt, begon het idee steeds meer vorm te krijgen. Op enig moment kwamen we op slechte menselijke eigenschappen uit. Dit onderwerp kent zoveel verschillende invalshoeken, dit het zich uitstekend leent als basis voor een albumconcept. Aldus was het idee voor Ydos geboren. Dezelfde avond hadden Sime en ik ook al een aantal ideeën klaar voor videoclips gebaseerd op dit concept. Ieder nummer op Ydos heeft een negatieve menselijke eigenschap als centraal thema.

Eerder in het gesprek benoemde je al dat Black Spikes in zee is gegaan met Napalm Records, een van grotere metallabels in Europa. Hoe betekent dit voor Black Spikes?

Ontzettend veel eigenlijk. Als Napalm Records ons niet had gevonden, dan hadden we als band niet overleefd. We stonden op het punt om een punt achter Black Spikes te zetten en te stoppen als muzikanten. Litouwen is een erg klein land met een nog kleinere metalscene en een beperkt aantal zalen waar bands kunnen optreden. Het is erg lastig om gemotiveerd te blijven en alles opzij te zetten voor de band als er geen progressie is. Het leek zelfs op dat buiten de band niemand ook maar een zier gaf om onze muziek. Metal leeft niet echt bij het grote publiek in Litouwen. In zekere zin heeft Napalm ons gered als band, haha.

Tegenwoordig dringt het gebruik van AI ook door in de muziekindustrie en niet iedere artiest is daar even blij mee. Hoe sta jij tegen het gebruik van kunstmatige intelligentie voor het creëren van muziek?

Ik snap waarom bands AI gebruiken voor het maken van muziek. Tegelijkertijd neemt het veel van het menselijke aspect weg, waardoor muziek minder uniek wordt. Kunstmatige intelligentie creëert namelijk niet iets nieuws, maar combineert alleen maar reeds bestaande ideeën. Als je iets unieks wilt creëren, moet het uit jezelf komen. Het gebruik van AI voelt voor mij als valsspelen. Wel kan kunstmatige intelligentie handig zijn als je snel informatie wilt zoeken over een historische gebeurtenis of als hulp bij het schrijven van teksten in het Engels bijvoorbeeld, maar voor het creëren van muziek liever niet. In de toekomst zal de grens tussen muziek dat door mensen is gemaakt en muziek dat door AI is gegeneerd steeds verder vervagen en dat ik vind ik jammer. Als band zouden we AI kunnen gebruiken voor onze videoclips, maar we doen dat bewust niet. Alles is echt bij ons. De decors, kostuums, de figuranten, alles is echt. Als band staan we pal voor eerlijkheid en authenticiteit.

Als laatste onderwerp zou ik graag de huidige situatie in Oekraïne willen aansnijden. Litouwen ligt ook in de buurt van het oorlogsgebied en Poetin maakt geen geheim van dat hij Estland, Letland en Litouwen bij Rusland wil voegen. Hoe beïnvloedt deze situatie het dagelijkse leven in Litouwen en bij jou persoonlijk?

Bedankt voor deze vraag, ik meen het! De oorlog in Oekraïne is van grote invloed op het dagelijkse leven in Litouwen. Afgelopen zomer vlogen meerdere Russische drones over de grens. Hierdoor moesten we meerdere keren de schuilkelders in. Het was voor mij een verschrikkelijk gevoel. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om dit dagelijks te moeten meemaken in Oekraïne en hoe ze dit volhouden. We zijn ontzettend trots op ze en in Litouwen doen we alles om Oekraïne te ondersteunen middels donaties en onze politici proberen continue het belang van de Oekraïense strijd in Europa op de agenda te houden. Niet iedereen snapt het gevaar van Poetin en Rusland. Als land hebben we tientallen jaren gezucht onder Russische overheersing ten tijde van de Sovjet-Unie en ver daarvoor nog. Dankzij de dappere strijd van de Oekraïners heeft Poetin Litouwen en andere landen nog niet aangevallen. Mensen in de rest van Europa mogen best meer bewust van zijn over de prijs die Oekraïne betaalt, zodat de rest van ons in vrijheid kan leven.

Kijk ook eens naar