Soms hoor ik als recensent een plaat waar ik helemaal nostalgisch van word. Mørketid van Mortem doet me hevig denken aan het klassieke werk van Arcturus, The Kovenant en Dimmu Borgir. Reden genoeg om zanger Marius Vold digitaal wat vragen te sturen. Wat volgde was een goed gesprek over de muzikale verschillen tussen Mortem en Arcturus, het wel en wee rond Mørketid en de betekenis van Slayer.
Dag Marius, bedankt voor het interview. Mørketid, het nieuwe album van Mortem is echt een geweldige plaat. Hoe voelt het dat de plaat eindelijk uit is en welke reacties heb je tot nu toe ontvangen?
Bedankt! De reacties die ik tot nu toe ontvangen heb zijn zeer positief. Natuurlijk weet je nooit hoe mensen zullen reageren op nieuw materiaal, zeker niet omdat het zolang heeft geduurd. Zelf ben ik zeer tevreden met Mørketid. Vergeleken met onze vorige plaat Ravnsvart zijn de composities een stuk avontuurlijker uitgevallen en is de algehele dynamiek is een stuk beter. Het is nog steeds overduidelijk Mortem. Het voelt altijd goed als mensen begrijpen en voelen wat je muzikaal wilt vertellen.
Mørketid doet me erg denken aan symfonische blackmetal zo rond de eeuwisseling toen The Kovenant Nexus Polaris en Arcturus La Masquerade uitbrachten. Dimmu Borgir met Spiritual Black Dimensions is ook al zo’n sprekend voorbeeld. Is dit op met opzet gedaan?
Nee, helemaal niet. Ergens kan ik de vergelijkingen wel begrijpen, omdat bandleden in Mortem allemaal betrokken zijn geweest bij platen uit die periode die je noemt. Het is niet zo dat we bewust met het nieuwe album het geluid uit die periode wilden benaderen. Sverd, de belangrijkste componist binnen Mortem, schrijft ook het meeste materiaal voor Arcturus. De vergelijking tussen beide bands is natuurlijk snel gemaakt. Wel wil ik benadrukken dat Arcturus en Mortem muzikaal volkomen aparte entititeiten zijn met een eigen geluid. Svert heeft dat zelf ook in meerdere interviews benadrukt. In Mortem zijn keyboards een basiselement van ons geluid. Sterker nog, alle muziek op Mørketid is op een keyboard gecomponeerd. Sommige keyboardpartijen zijn alsnog in guitarriffs veranderd en later in het opnameproces zijn nieuwe keyboardmotieven in de muziek verwerkt. Dat onze muziek mensen doet denken aan symfonische blackmetal rond de eeuwwisseling is wat het is, het was zeker niet onze intentie.
Over Dimmu Borgir gesproken, voormalig Dimmu gitarist Astennu is op de nieuwe plaat te horen. Hoe is hij betrokken geraakt?
Dat is vrij eenvoudig. Sverd en Astennu hadden een afspraak dat ze elkaar zouden helpen met hun wederzijdse bands. Astennu heeft wat stukken ingespeeld op Mørketid en Sverd heeft wat dingen bijgedragen in Lord Kaos. Ondertussen is Astennu weer terug down under.
Kan je het creatieve proces binnen Mortem beschrijven? Wie doet precies wat?
Svert is de belangrijkste componist en visionair binnen de band. Dat wil ik graag benadrukken. Hij is het muzikale fundament onder Mortem en hij is de eindverantwoordelijke. We dragen allemaal bij en het is echt niet zo dat Svert een soort dictator is die ons opdraagt wat we moeten spelen. Maar voor de algehele cohesie is het handig dat er een kapitein op het spreekwoordelijke schip is die de koers bepaalt. Iedereen binnen Mortem kent elkaar al jaren en dat maakt de sfeer binnen de band erg ontspannen. We weten precies wat we aan elkaar hebben. We hebben veel lol onderling, maar als het op muziek aankomt, zijn we doodserieus.
En hoe zijn de schrijf – en opnamesessies voor Mørketid verlopen?
Kort na het uitbrengen van ons vorige album, zijn we aan Mørketid begonnen. Inspiratie sloeg toe en we wilden het ijzer smeden zolang het heet was. Zoals elders opgemerkt, was het Svert die met de muzikale ideeën kwam en zijn de keyboards het startpunt van al onze muziek. Sommige keyboardmotieven werden uiteindelijk gitaarriffs. Dan kwamen de arrangementen om de hoek kijken en op die manier kreeg het album steeds meer vorm. Naar mijn idee is het nieuwe album een stuk avontuurlijker en ambitieuzer van opzet vergeleken met Ravnsvart. Qua tekstuele invulling staat het thema oorlog behoorlijk centraal, aangevuld met de gebruikelijke onderwerpen, zoals dood, angst en religieuze onderdrukking. Het opnameproces voor het nieuwe album is vrijwel hetzelfde verlopen als voor Ravnsvart. Vergeleken met de opnames voor Slow Death in 1989 zijn de omstandigheden niet te vergelijken. Toen we waren we jong en onbezonnen en hadden we geen geen budget voor een fatsoenlijke opname. Vergeleken met toen zijn de technische mogelijkheden bijna eindeloos, haha.
Toen Mortem Slow Death uitbracht, bestond blackmetal als genre praktisch niet. Hoe ging er toe aan toe?
Eerlijk gezegd zou ik onze muziek op Slow Death eerder omschrijven als deathmetal of misschien als proto blackmetal. Uiteraard met de gebruikelijke teksten over moord en doodslag. We waren toen zeer beschaafde en ontwikkelde jongemannen, haha. De scene was toen veel kleiner en de communicatie verliep veel trager. We schreven brieven, deden aan tapetraden en nieuwe muziek ontdekte je via vrienden en andere contacten.
Na een veelbelovende start verdween Mortem voor heel wat jaren van de radar om pas weer rond 2017/2018 weer actief te worden. Wat is er gebeurd?
Niets dramatisch eigenlijk. Op enig moment ging iedereen verder met zijn eigen muzikale projecten. In 2018 deed zich de gelegenheid voor om Mortem weer te activeren. Iedereen in de band was beschikbaar en gemotiveerd om deze herstart tot een succes te maken. Nog belangrijker was dat we genoeg nieuwe muziek hadden om aan de wereld te presenteren. Niet dat de wereld om de herstart had gevraagd, we wilden dit zelf graag, haha.
Toch lijkt het me een behoorlijke uitdaging om Mortem gaande te houden, aangezien verschillende bandleden actief zijn bij onder andere Mayhem, Acturus, The Kovenant en 1349. Wat zijn jouw gedachten hierover?
Mortem is dan ook geen normale fulltime band. Iedereen heeft andere verplichtingen en dat is de realiteit weer we als band mee moeten doen. We oefenen niet iedere week en we spelen maar een beperkt aantal shows op jaarbasis. We doen alleen dingen als daar een noodzaak toe is en we als band gemotiveerd zijn. Dit heeft heeft als consequentie dat zaken wat langzamer gaan. De zeven jaar tussen Ravnsvart en Mørketid is daar een goed voorbeeld van. Het is niet dat iemand van ons in die zeven jaar druk maakte of Mortem wel een toekomst had. We gingen alleen met nieuw materiaal aan de gang als we daar als band behoefte aan hadden.
Wel staat Mortem begin volgend jaar op het podium tijdens het Orgium Satanicum festival in Oslo. Wat zijn je verwachtingen en zijn er nog andere toerplannen?
We kijken erg uit naar dat optreden, omdat Oslo zo’n belangrijke plaats inneemt in onze bandgeschiedenis. Voor de rest zijn er geen plannen voor een uitgebreide toer om Mørketid te promoten. Spelen op festivals en losse optredens heeft onze voorkeur. Voor dit jaar staan we op het Nuclear Winter-festival in Hirschaid (Duitsland). Volgend spelen we ook op het Maryland Deathfest (VS) en op Sinister Feast (Oostenrijk). Als band staan we altijd open voor interessante optredens. Uitgebreide toers, liever niet.
Veel muzikanten spreken zich tegenwoordig uit tegen het gebruik van AI als middel om muziek te maken? Wat is jouw mening hierover?
Ik ben op zichzelf niet bang voor nieuwe technologie. Het maken van muziek wordt continue beinvloed door technologische ontwikkelingen en dat geldt ook voor muzikanten. Mij gaat het vooral om de persoon achter de muziek. Muziek moet voor mij karakter, orginaliteit en authenticiteit hebben.
Als laatste vraag ben ik benieuwd naar je muzikale luisterervaringen. Welke platen en bands kan je de lezers van Rockportaal aanbevelen?
Elke keer als ik een soortegelijke vraag krijg, moet ik onmiddelijk aan Slayer denken. Eigenlijk luister ik tegenwoordig het meest naar klassieke muziek. Ik geef weinig om genreaanduidingen. Muziek moet voor mij vooral origineel en herkenbaar zijn. Als ik dan toch een keuze moeten qua metal kom ik weer terug op Slayer, haha!