Intussen heb ik Serena Cherry al diverse malen geïnterviewd. Soms vanwege haar werk met Svalbard, soms in verband met haar soloproject Noctule. Soms via Zoom, soms op een festival. Met een nieuw album van dit project op komst, genaamd Extinguish Thy Flame, en het einde van Svalbard in zicht werd het weer eens tijd voor een praatje.
Het nieuw soloalbum draait volledig om Elden Ring. Daar is een reden voor, vertelt Cherry enthousiast. “Het is een van mijn favoriete games aller tijden. Sterker nog: ik noem het de game die mijn leven heeft gered. De donkere, meedogenloze wereld van Elden Ring sluit naadloos aan bij de atmosferische black metal van Noctule. Ik heb mijn tien favoriete eindbazen uit de game gekozen en over ieder van hen een nummer geschreven. Dat werd uiteindelijk de basis van het album.”
Hoewel videogames vaak worden gezien als ontspanning, ervaart Cherry ze anders. “Voor mij zijn games een soort sportschool voor je hersenen. Ik hou van uitdagende spellen die je dwingen om na te denken, patronen te herkennen en problemen op te lossen. Juist die actieve betrokkenheid maakt het verschil. Een film of serie kan geweldig zijn, maar een game leef je echt. Je wordt onderdeel van die wereld. Dat creëert een emotionele band die ik nergens anders vind.”
Gameplay voor mental health
De reden dat Elden Ring zo’n belangrijke plek in haar leven heeft gekregen, ligt dieper dan alleen gameplay. Toen het spel verscheen, zat Cherry in een moeilijke periode. “Een van de dingen die depressie met je doet, is dat de wereld zijn kleur verliest. Alles voelt vlak. Je voelt nauwelijks nog emoties en daardoor lijkt niets nog ergens toe te doen. Elden Ring doorbrak dat gevoel. Ik keek al maanden uit naar die game. Toen ik begon te spelen, merkte ik ineens dat ik ergens weer om gaf. Ik werd boos als ik een bossfight verloor. Ik was betrokken. Ik voelde weer iets. “Het herinnerde me eraan dat ik nog steeds emoties kon ervaren. Het spel werd een soort toegangspoort terug naar emotionele verbondenheid.”
Ook de thematiek van de game sprak haar aan. “Elden Ring is een donkere wereld vol tragische personages. Dat sloot aan bij hoe ik me voelde. Op een vreemde manier gaf die wereld me juist een reden om niet op te geven.”
Opvallend genoeg zegt Cherry dat games haar mentale gezondheid vaak meer helpen dan muziek. “Muziek kan ook confronterend zijn. Je schrijft een nummer over een moeilijke periode in je leven en vervolgens moet je dat nummer jarenlang blijven spelen. Soms voelt dat alsof je een wond steeds opnieuw openhaalt. Gaming is pure escapisme. Het laat me even ontsnappen aan de moeilijke kanten van het leven, terwijl het me tegelijkertijd energie geeft.”
Persoonlijk
Voor het nieuwe album nam Cherry vrijwel alles zelf op. Gitaren, bas, piano, koorpartijen en zang komen allemaal van haar hand. “Alleen een technisch ingewikkelde tapping-solo is uiteindelijk door producer Keir Campbell ingespeeld. Voor de rest is alles van mij.”
Het schrijfproces duurde ongeveer twee jaar. “Ik schreef de nummers thuis en maakte alle demo’s zelf. In de laatste fase ben ik gaan samenwerken met Keir Campbell. Hij hielp me met de opnames, productie, mix en mastering. Ik hou van gitaar spelen en melodieën schrijven. Maar uren achter een computer zitten? Dat vind ik verschrikkelijk. Keir zorgde ervoor dat de muziek eindelijk uit mijn laptop en de wereld in kwam.”
Hoewel Noctule eerder al goed werd ontvangen, voelde de release van dit album spannender dan ooit. “Dit was waarschijnlijk de engste release uit mijn carrière. Bij Svalbard werd alles gezamenlijk geschreven. Het eerste Noctule-album ontstond tijdens de lockdown zonder verwachtingen. Dat was gewoon een hobbyproject. Ik was verbaasd dat labels het überhaupt wilden uitbrengen. Het succes van dat debuut zorgde echter voor druk. Ik wilde dat dit album beter zou zijn. Ik wilde laten horen wat ik als gitarist en songwriter echt kan. Het resultaat is mijn meest persoonlijke werk tot nu toe. Dit album is het dichtst bij wie ik werkelijk ben als muzikant.”
Vrijheid
Voor het eerst bracht Cherry een album volledig zelfstandig uit. “Het bereikt misschien niet dezelfde aantallen luisteraars als een Svalbard-release via Nuclear Blast, maar dat was niet het belangrijkste. Ik wilde volledige controle. Geen compromissen over de muziek, de productie, het artwork of de richting van het project. Extreme metal zal nooit mijn grote inkomstenbron worden. Daarom moet het vooral leuk, creatief en eerlijk zijn. Het moet voelen alsof ik vrij ben om precies te maken wat ik wil maken.”
Noctule live
Met de wetenschap dat Serena alles zelf ingespeeld heeft, is het natuurlijk niet per se voor de hand liggend dat Noctule ook live te aanschouwen zal zijn. Toch heeft Noctule heeft al enkele optredens gedaan, waaronder een show met Emperor, maar een volwaardige tournee blijkt lastig.
“Mijn muziek bestaat uit enorm veel gitaarlagen en melodieën. Om dat live goed neer te zetten heb je veel muzikanten nodig, backingtracks of een heel andere liveversie van de nummers. Geen van die opties is ideaal. Daar heb ik mezelf een beetje mee vervloekt. Toch sluit ik toekomstige concerten niet uit. Ik hoop nog steeds dat ik een manier vind om het werkbaar te maken.”
De laatste dagen van Svalbard
Ondertussen nadert ook het einde van Svalbard. Het laatste optreden van de band vond plaats op 19 augustus op het Engelse ArcTanGent Festival. Volgens Cherry spelen meerdere factoren mee in het besluit om te stoppen. “Voor middelgrote bands is het momenteel ontzettend moeilijk. Er is een groeiende kloof tussen arena-acts en de rest van de scene. Je hebt bands die stadions vullen en volledige algoritmes achter zich hebben. Daaronder zit een enorme groep bands die tegen een plafond aanloopt. Ook de combinatie van touren en fulltime werken werd steeds zwaarder. We werkten allemaal naast de band. Tegelijkertijd moesten we steeds meer touren om relevant te blijven. Op een gegeven moment raak je gewoon opgebrand. Daarnaast groeiden de muzikale ambities van de bandleden uit elkaar. Toen we nieuw materiaal begonnen te schrijven, merkten we dat iedereen een andere richting op wilde. Dat maakte de beslissing uiteindelijk logisch. We hebben vier albums waar we trots op zijn. Er zit geen slechte plaat tussen. Dat voelt als een mooi moment om te stoppen.”
Een power metal-project?
Betekent dat dat Noctule haar volledige focus krijgt? Niet helemaal. “Ik werk ook aan een power metal-project,” verklapt ze ons. Veel details wil Cherry nog niet prijsgeven. “Het heeft een ontzettend stomme naam,” lacht ze. “Maar ik heb er enorm veel plezier in en werk samen met mensen die ik al jaren bewonder binnen de power metalscene.”
Dillema
Aan het einde van het gesprek krijgt Cherry een onmogelijke vraag voorgeschoteld: Nooit meer muziek maken of nooit meer gamen? Haar antwoord komt verrassend snel. “Ik zou kiezen voor nooit meer muziek maken.”
Ze lacht wanneer ze de verbazing hoort. “De waarheid is dat ik waarschijnlijk meer plezier beleef aan het luisteren naar muziek dan aan het maken ervan. Games daarentegen kan ik me simpelweg niet voorstellen om zonder te leven.”
Voor iemand die een volledig album schreef over Elden Ring is dat misschien helemaal niet zo’n verrassend antwoord. Sommige mensen vinden redding in muziek. Serena Cherry vond die in een videogame.