Het Gentse dorp Langerbrugge, ver weg van het drukke stadscentrum. Bekend om zijn veerpont, zijn (voormalige) elektriciteitscentrale, zijn papierfabriek, en ook om zijn muziekkroeg. We kwamen nog niet eerder in The Crossover, maar met Painted Scars en Circle Unbroken op één avond, wilden we daar heel graag eens naartoe.
The Crossover is sinds enkele jaren een vaste waarde in het clubcircuit. Bands roemen de venue om zijn licht en geluid en vanwege het grote, brede podium. En er zijn veel stamgasten die naar zowat elke band komen kijken en luisteren. Voor de twee bands van de voorbije vrijdag waren nog meer fans afgezakt, zodat de organisator het bordje uitverkocht kon ophangen.

Painted Scars surft op een gunstige golf. De nieuwe bezetting is bijna compleet (met voorlopig sessiedrummers) en er komt een nieuw album aan. Daarvan hebben ze Higher uitgebracht als eerste single. Dat nieuwe album zou voor deze band de deuren moeten kunnen openen naar de iets grotere festivals en concertzalen. Sinds ik deze band voor het laatst zag, staan ze met meer maturiteit en met meer grinta op het podium. De entertainmentfactor is enorm gegroeid en alles oogt een stuk professioneler. Op de start van het concert na dan. De band begint netjes te spelen, maar als zangeres Jassy Blue moet invallen, weigert haar microfoon dienst. Dat is gelukkig snel verholpen en daarna verloopt alles vlekkeloos.

Het publiek in de Crossover is helemaal mee en zit enthousiast in de juiste vibe. Bij Knock Knock (uit hun vorige release Kintsugi) gaan de vuisten in de lucht. Jassy Blue is uiteraard de grootste aandachtsmagneet, maar ook bassist Jens doet zijn duit in het zakje om het publiek op te zwepen. Het pas uitgebrachte Higher zat achteraan in de set, samen met Enough is Enough, wat later de tweede single wordt. Beide tracks hebben een pittiger tempo dan we tot nu toe van Painted Scars te horen kregen. Laat dat nieuwe album maar komen. Lees ook nog eens het interview van vorig jaar.

Circle Unbroken werd in 2015 opgericht door toetsenist Franky. Hij maakte naam bij onder meer : Iron Mask, Entering Polaris en Rik Priem’s Prime. Met zangeres Marieke had hij de juiste sparringpartner gevonden om zijn bandconcept uit te werken. Met een volledige band erbij volgde in 2016 het album Vincere bij het Nederlandse label Painted Bass Records. Dat liep een hele tijd goed en de band speelde volop concerten, maar dan kreeg Marieke een aanbod dat ze maar moeilijk kon weigeren: de nieuwe zangeres worden bij Lords of Acid. Met Lords of Acid nam ze Pretty in Kink op en trok ze op tournee door Europa en de Verenigde Staten (van 2018 tot 2022). Nadien zat ze onder meer in Velvet Coven (met Tine van Scavenger) en in de coverband Impact, die het tot op het podium van Alcatraz schopte.

De comeback van Circle Unbroken stond dan ook in de sterren geschreven. Omdat de vroegere bandleden niet langer in de muziek zaten of al in andere bands en projecten speelden, hebben Franky en Marieke een nieuwe band bij elkaar gezocht. Daar zitten toch een paar leuke namen bij: de in België wonende Rus Vassili Moltchanov op bas van onder meer Iron Mask en Magic Kingdom, gitarist Rik Priem van Frozen Rain en Rik Priem’s Prime (waarvan binnenkort nieuw werk verwacht wordt) en drummer Kris Loris. Die laatste is misschien wel het bekendst van de ska-band Edje Ska, maar live liet hij horen dat hij ook in metal zijn mannetje kan staan. En hoe!

Deze 2.0-versie van Circle Unbroken stond er bij zijn comeback meteen als een kloek huis. Strak en foutloos, en met veel enthousiasme. Marieke leidde de ceremonie bij de intro (iets met een kroon, rozen en een sluier) en nam daarna het voltallige publiek op sleeptouw. Wat een overgave, wat een talent, wat een vocale techniek en wat een professionaliteit. Al maakte ze zelf wat voorbehoud bij haar vocale prestatie. Net toen wij dachten dat alles prima verliep, vroeg ze aan de band om een track van de setlist over te slaan, wegens vocaal te uitdagend. En nadien verontschuldigde ze zich bij het publiek omdat ze met haar stem ‘struggelde’, hoewel niemand iets in de gaten had. Het is overigens Marieke die de mooie doelpunten scoort, maar dan telkens op aangeven van een uitstekende band, met daarin toch een hoofdrol voor Rik Priem.

De set van Circle Unbroken was mooi opgebouwd met ‘oude’ nummers van Vincere en al wat nieuwer werk (iets meer in de prog-richting?) van het nog uit te brengen volgende album. Er zaten ook drie covers in de set: een pompende metalversie van Enjoy The Silence (van Depeche Mode), Radiohead’s Creep (met enkel Marieke en Franky) en Bad Romance van Lady Gaga. Zoveel covers in één set, die tactiek hebben ze al eerder toegepast bij Circle Unbroken. Mogelijk gaan ze ervan uit dat er altijd wel een deel van het publiek is dat geen enkel Circle Unbroken-nummer kent en die zijn dan gecharmeerd door een cover van iets wat ze kennen van op de radio. In The Crossover werkte deze tactiek alvast. Jassy Blue van Painted Scars mocht nog Titanium komen meezingen en in de bisronde ook nog lijflied Circle Unbroken.
Circle Unbroken komt terug door de grote poort. Dit eerste concert in de nieuwe bezetting hebben ze geen ‘try out’ genoemd, maar dat was ook nergens voor nodig. En het leukste is, op 23 juli doen Circle Unbroken en Painted Scars dit nog eens over op de Gentse Feesten, met namiddagconcerten (om 14 uur en 16 uur op de Korenmarkt, met daarna nog tributeband Magnetica).