Normaliter bespreek ik voor Rockportaal de extreme sector, maar zo nu en dan maak ik graag een muzikaal uitstapje. Achilles, het nieuwe album van het Noorse Audrey Horne, is een heerlijk ongecompliceerd rock n’ roll album met de nodige verwijzingen naar Iron Maiden, Scorpions, Kiss en Guns n’ Roses. Een prima aangelegenheid om met gitarist Arve Isdal van gedachten te wisselen over het nieuwe album, zijn voorliefde voor klassieke rock en metal en de achtergronden van de videoclips voor Insanity en God Damn Beautiful. Voor de liefhebbers van Enslaved bevat dit interview een doorkijkje naar het nieuwe album dat eind volgende maand verschijnt.
Dag Arve, bedankt voor het interview. Achilles, het nieuwe Audrey Horne album, bruist van de energie en staat bol met potentiële livekrakers. Hoe is het album tot nu ontvangen?
Bedankt! Tot nu toe heeft Achilles goede kritieken ontvangen. Het is altijd afwachten hoe een nieuwe plaat wordt ontvangen, vooral in ons genre. We spelen rock ‘n’ roll met veel verwijzingen naar klassieke bands. Maar tot nu toe mogen we als band niet klagen, haha.
Je bedoelt dat Audrey Horne een zeker gebrek aan originaliteit verweten zou kunnen worden?
Inderdaad, we zijn behoorlijk geïnspireerd door Iron Maiden, Thin Lizzy en andere klassieke rockbands. Daarnaast is het lastig om enigszins objectief te blijven, omdat ik zo intensief betrokken ben geweest bij het gehele proces als muzikant, componist, producer en mixer. Op een gegeven moment wordt alles een grote waas.
Je begon er zelf al over, Achilles staat bol van verwijzingen naar klassieke rock en metalbands. Het tweede nummer op het album, In The Eye Of The Hurricane, lijkt qua refrein wel heel erg op het refrein van een zekere klassieker van Scorpions…
Dat ben ik met je eens. Dat nummer is geschreven door Thomas Tofthagen, onze andere gitarist. Toen ik het nummer hoorde, vond ik ook al dat het nummer verdacht veel leek op Rock You Like A Hurricane van Scorpions. Met name het refrein was het pijnlijke punt. Hij was zich van geen kwaad bewust en hij vond het refrein helemaal niet lijken op het origineel van Scorpions. Toen hij het nummer schreef, had hij meer de stijl van Kiss in de jaren ’80 voor ogen, de tijd van Lick It Up.
Wat trekt je aan rock en metal uit de jaren ’70 en ’80?
Onze gezamenlijke voorliefde voor muziek uit die tijd is het fundament onder Audrey Horne. We groeiden gezamenlijk op met die muziek en het is de reden waarom we muzikanten zijn geworden. Ik kan me nog herinneren toen ik Kiss voor de eerste keer live zag. Een vriend kwam met een oude videoband met livebeelden van de Animalize toer van Kiss. Ik was acht toen ik de beelden zag en ik was verkocht. Dit wilde ik de rest van mijn leven gaan doen. Je kocht de platen en zo leer je steeds meer muziek kennen. Iedereen in de band ging door dezelfde fase heen. We zijn allemaal opgegroeid met Thin Lizzy, Iron Maiden, Kiss, Scorpions, Guns n’ Roses, Black Sabbath en Led Zeppelin.
Grappig genoeg zijn de eerste twee albums van Audrey Horne, No Hay Banda en Le Fol, meer geïnspireerd door grunge en alternatieve rock uit de jaren ’90 naar mijn idee…
Dat klopt, we waren in die periode meer geïnspireerd door Soundgarden, Alice In Chains, Faith No More en zelfs Tool en A Perfect Circle. Op enig moment wilden we terug naar onze muzikale roots. Het was een volkomen natuurlijke ontwikkeling. We hadden als band veel lol aan het schrijven van muziek dat geïnspireerd is door onze jeugd. Dat is hoe we ons huidige geluid hebben gevonden.
Om het nieuwe album te promoten hebben jullie videoclips gemaakt voor Insanity en God Damn Beautiful. Met name de tweede clip bevat een scene waarin zanger Toschie met een stofzuiger een van de meer iconische scenes uit Queens’ I Want To Break Free imiteert. Hoe is dat zo gekomen?
Het dragqueen-gedeelte is inderdaad deels geïnspireerd door de videolip van I Want To Break Free. Espen, onze bassist, doet de leadzang op dat nummer. Oorspronkelijk is dat nummer door Toschie ingezongen, maar er miste iets naar mijn gevoel. Daarom heb ik Espen gevraagd om de zang op God Damn Beautiful voor zijn rekening te nemen. Hij heeft het ten slotte het nummer ook geschreven. Zijn zang bleek de ontbrekende schakel te zijn. Toschie vond het allemaal prima. We wilden dit ook laten terugkomen in de videoclip.
En wat kan je vertellen over de videoclip van Insanity? Wat was het idee daarachter?
Met Insanity wilden we meer iets oldschool maken, een soort van live uit de repetitieruimte met beelden van ons als band tussen het livescenes door. Er is ook wat beeldmateriaal van ons in de opnamestudio tussendoor gemixt. De videoclip moest ook het energieke karakter van Insanity uitstralen, vandaar dat we exact hebben gedaan hoe we live spelen, inclusief alle gebaren en onze liveposes, haha. We hebben geprobeerd een videclip te maken in de stijl van bands die wij tof vinden. Dat was in het kort wat we voor ogen hadden.
Qua rauwheid en cameravoering doet de videoclip van Insanity me nogal denken aan Garden Of Eden van Guns N’ Roses. Die clip was een totale antithese van de epische opzet van de videoclips van Estranged en November Rain.
Haha, ja. Toen de eerste ideeën voor de videoclip van Insanity begonnen te borrelen, moest ik meteen aan Garden Of Eden van Guns N’ Roses denken. Iets soortgelijks deden we met de videoclip voor Redemption Blues, dus materiaal van een liveoptreden gefilmd met één camera. Ik wilde niet dat beide videoclips teveel op elkaar leken, dus voor Insanity hebben we meer camera’s en verschillende filmperspectieven gebruikt om het energieke karakter van het nummer weer te geven. Ergens is de videoclip van Insanity een ode aan Guns N’ Roses en geeft het energieke karakter van het nummer weer. Twee vliegen in een klap, dus, haha.
Om nog even op Achilles terug te komen, wat voor een album had je in gedachten toen je de muziek schreef?
Devil’s Bell, ons vorige album, was gedurende de Covid-periode geschreven en opgenomen. Vanwege alle restricties was het lastig om gezamenlijk aan de muziek te werken. Ik kan me nog herinneren dat ik samen met Toschie in mijn eigen opnamestudio nummers aan het schrijven was. Thomas, onze andere gitarist, schreef ook een aantal nummers in eigen opnamestudio, maar we kunnen niet samen aan nummers werken. Ons vorige album is meer in de studio tot stand gekomen en is ook wat gladder en gestroomlijnder. Achilles is naar mijn idee qua geluid rauwer, energieker en minder gepolijst. Voor dit album had ik meer onze livesetting in gedachte. Niet dat ons album live is ingespeeld is, maar ik had voor ogen dat onze nieuwe nummers het goed moeten doen in een livesetting. Dus minder gepolijst en meer rauwe rock n’roll. In vergelijking met Devil’s Bell zijn de nummers op Achilles korter en meer recht-toe-recht-aan. Wel wilde ik een deel van de duisternis en het zware gevoel van het vorige album behouden, maar wel met meer energie en melodie.
Als je aan muziek werkt, doe je dat liever alleen of meer in groepsverband, zodat je meteen directe input krijgt van je bandleden?
Ik heb geen directe voorkeur voor een van de twee, want beide manieren werken allebei voor mij. Het is leuk om met anderen te schrijven als het werkt, want het kost veel tijd en energie. Ik wilde dat iedereen meer betrokken werd bij het creatieve proces van het nieuwe album, dus veel muziek werd gezamenlijk geschreven. Onze bassist Espen was deze keer veel meer betrokken bij het creatieve gedeelte. Samen hebben we ook wat nummers geschreven. Toch vind ik het ook lekker om in mijn eentje aan muziek te werken. Ik schrijf veel muziek die niet in het muzikale bestek van Audrey Horne valt en ook niet past bij mijn andere band Enslaved. Bijvoorbeeld het titelnummer van ons nieuwe album is een nummer dat ik in mijn eentje had geschreven en waarvan de hoofdriff al de nodige jaren ergens op een demo stond. Per toeval vond ik die riff terug en het paste wonderwel in de muzikale context van het album. Het kan verkeren. Misschien kan ik mijn andere muziek voor een nieuwe band of project gebruiken, haha.
Heb je nog tijd voor een nieuwe band of project? Met Enslaved en Audrey Horne heb je je handen behoorlijk vol lijkt me.
Ik doe al 25 jaar niets anders. Met een goede planning kom je een heel eind. Vroeger was het lastiger om beide bands te combineren, omdat beide bands veel meer toerden. Tegenwoordig heeft iedereen een gezin en andere prioriteiten naast het muzikantenleven, dus wordt minder intensief getoerd. Een toer langer dan twee maanden achterelkaar is voor ons geen optie meer. Ook is voor het bands veel duurder geworden om te toeren, dus kostentechnisch is een lange toer niet meer interessant voor ons. Toen Covid eenmaal voorbij was, is iedereen als een malle gaan toeren. Hierdoor is de markt naar mijn idee compleet verzadigd. Het aanbod is enorm en mensen kunnen het zich simpelweg niet veroorloven om iedere dag naar een optreden te gaan. Zelf heb ik geen gezin, dus ik kan continue toeren en met muziek bezig zijn als ik dat zou willen. Ik raak snel verveeld als ik geen muziek kan schrijven, opnemen en produceren. Dan ga ik nieuwe bands en projecten uit de grond stampen, haha.
Nu je het toch over Enslaved hebt, eind oktober komt een nieuw album van Enslaved uit. Wat kunnen we verwachten?
De twee nummers die reeds als single zijn uitgebracht zijn redelijk indicatief voor de muzikale richting van het nieuwe Enslaved-album. Naar mijn idee was Heimdal muzikaal complex en ingewikkeld met veel proggy elementen. Het album heeft meerdere luisterbeurten voordat je als luisteraar echt de essentie te pakken hebt. Ik weet niet hoe anderen dit album beleven, maar het kost me moeite om echt tot de spreekwoordelijke muzikale kern van Heimdal te komen. Het nieuwe album kent meer muzikale variatie. Sommige nummers zijn wat korter en directer, terwijl andere nummers wat langer en experimenteler van opzet zijn. Meer kan ik helaas niet verklappen.
Alleen maar complexe albums in de stijl van E, Heimdal en Riitiir uitbrengen heeft zo zijn beperkingen…
Ja precies! Met Enslaved proberen we muzikaal te blijven evolueren en brengen we nooit twee keer hetzelfde album uit.
Langzamerhand ben ik door mijn vragen heen. Als laatste vraag wil ik graag van je weten wie je favoriete personage uit de beroemde televisieserie Twin Peaks is?
Audrey Horne, natuurlijk! Haha!