Met Annihilist heeft het Belgische Hippotraktor een album uitgebracht dat de beste elementen van post metal en progressieve rock met elkaar vermengd. Reden genoeg om in contact met dit zeer interessante collectief te treden. Via het wereldwijde web is gitarist/componist zo vriendelijk om antwoord te geven op mijn vragen over het hoe en wat van het nieuwe album, het creatieve proces binnen de band en zijn voorliefde voor vinyl.
Hallo en bedankt voor het doen van dit interview. Kan je beginnen met jezelf voor te stellen en kort de ontstaansgeschiedenis van Hippotraktor te vertellen?
Hallo beste lezer van Rockportaal, ik ben Chiaran en speel gitaar bij Hippotraktor. De band is ontstaan als een instrumentaal trio, dat niet veel later werd aangelengd door Stefan De Graef op vocals/percussie en Kristof Du Jardin op vocals/gitaar.
Hoe verloopt het creatieve proces gebruikelijk binnen de band en op welke manier is dat proces voor Annihilist verlopen?
Ik schrijf de muziek, daarna voegt Stefan lyrics and vocals toe. Dit laatste album verliep net ietsje anders: ik schreef kleine stukjes, en na feedback van de band groeide dit verder. Meestal groeide meerdere songs tegelijkertijd en werden er gaandeweg ook al stemmen toegevoegd. Ook schreef Kristof, ons nieuwste lid, gelijktijdig lustig mee, zowel muziek als vocals. Kortom: we hebben nooit eerder zo veel samengewerkt op een plaat.
Op welke manier zijn de opnamesessies verlopen en op welke manier verschilde deze van voorgaande ervaringen?
Helemaal andersom dan doorgaans het geval is. Eerst gitaar, dan drums en bas, vocals overal tussendoor. De vorige albums waren tot in de puntjes uitgewerkt vooraleer we de studio introkken. Deze keer was de blauwdruk er grotendeels, maar stond nog niet alles vast. Bijgevolg heb ik tijdens het mixen van Annihilist nog nieuwe dingen ingespeeld, hier en daar wat geschrapt, en zelfs een volledig refrein herschreven qua progressie. Alles door elkaar dus.
Welke artiesten en band beïnvloeden jou als muzikant?
Mijn grootste invloeden zijn misschien wel Steven Wilson en The Commodores. En Led Zeppelin.
Het artwork van ‘Annihilist’ is zeer geslaagd en geeft naar mijn mening goed de sfeer van het album weer. Wie heeft het gemaakt en op welke manier past het volgens jou bij de muziek en de sfeer van het album?
Bedankt! Ik heb het artwork zelf gemaakt, en dan heeft Sarah, de partner van onze bassist Jakob, het finale zetwerk gedaan. Het was de bedoeling om een soort hybride te maken van het artwork van Meridian en Stasis. Hippotraktor heeft iets groots en tegelijkertijd kalm en eenzaam in mijn verbeelding. Daarom gebruikten we tot hiertoe nagenoeg geen menselijke figuren, enkel bouwwerken. Hetgeen wat er overblijft als wij er niet meer zijn.
Hippotraktor staat bij Pelagic Records op het label. Hoe is de band bij dat label terechtgekomen?
Hippotraktor is Psychonaut, de andere band van onze zanger/percussionist Stefan, achterna gegaan bij Pelagic. Ik denk eerlijk gezegd niet dat dit ons zo snel gelukt zou geweest zijn zonder deze overduidelijke link. Het is een eer om deel te mogen uitmaken van zo’n prachtig roster, zonder twijfel.
Tegenwoordig biedt het internet bands genoeg middelen om zelf muziek uit te brengen en de promotie te regelen. Wat is volgens jou dan toch de toegevoegde waarde van een label voor een band als Hippotraktor?
Pelagic biedt een netwerk en connectie met gelijkaardige bands, evenals gedeeltelijke distributie en marketing. Dus voor ons heeft Pelagic toch al wonderen gedaan, zonder hen stonden we zéker niet waar we nu staan. Ik geloof eigenlijk wel in ieder hun job, ook al past dat misschien niet meer bij de tijd van vandaag. Ik zou het liefst van al gewoon muziek maken, net zoals meeste muzikanten naar mijn gevoel, en een (goed) label maakt dat allemaal toch nét ietsje draaglijker.
Wat hebben jullie aan tourplannen ter promotie van het nieuwe album en wat zijn je verwachtingen?
Praktisch heel oktober 2026 zijn we onderweg doorheen België, Nederland, Duitsland en Frankrijk, met nog wat uitlopers in Benelux en de UK in november. We hopen dat het zo mag blijven! Meer van dat.
België, of beter gezegd Vlaanderen, heeft een roemrijke traditie van eigenzinnige bands. Wat zijn volgens jou de up and coming bands en vooral waarom?
Een aantal favorieten zijn: Cobra The Impaler, L’itch, The Great White Nothing, Ronker, Wijf, MANKIND, Samatha/Mara, om er maar een paar te noemen. En dan al wat gekender: Psychonaut, Pothamus, My Diligence, Huracan, BRIQUEVILLE, The Guru Guru, BEAR. Stuk voor stuk prachtige bands en nog betere mensen.
Vinyl als geluidsdrager lijkt steeds populairder te worden. Wat zijn jouw gedachten hierover en ben je zelf een vinylliefhebber?
Het mooie aan vinyl is het eren van het album. Skippen is niet zo makkelijk, je luistert eigenlijk hele platen i.p.v. singles, en laat dat nu net zijn wat wij maken. Ook het artwork krijgt een betere plaats. Ik luister zeker niet iedere dag vinyls, maar zou de platenspeler toch niet graag buiten zwieren. Dat is echt iets voor een rustige zondagochtend, dan wel meestal met veel lawaai.
Vanuit een financieel oogpunt bezien is het leven van een muzikant nooit gemakkelijk geweest, maar wat motiveert jou en de rest van de band om toch door te blijven gaan met het creëren van nieuwe muziek?
Ik denk niet dat wij hier veel keuze in hebben. Cheesy als het klinkt, muziek kiest jou denk ik. Het helpt natuurlijk ook enorm dat er mensen meeluisteren, dat geeft veel moed. Zonder jullie was het misschien al lang minder leuk geweest.
Ter afsluiting van dit interview zou ik graag willen weten naar welke muziek je zelf graag luistert en welke bands/artiesten kan je de lezers van Rockportaal warm aanbevelen?
Steven Wilson, Karnivool, Ibrahim Maalouf, Vulkan, etc. De lijst is eindeloos, maar deze hebben onlangs nog opgestaan.